Oude verhalen en een vraag.

Bij het opschonen van de laptop kwamen een paar bijna-vergeten verhalen voorbij.

Ook oeroude, in oorspronkelijke vorm. Op de typemachine en enkele handgeschrevene, gescand. Waarschijnlijk was ik te lui om ze over te typen.

Grappig om terug te lezen. Het overdadige gebruik van bijvoeglijke naamwoorden; de overdreven uitleg, bang niet begrepen te worden. Ach gut, dacht ik, en zoiets stuurde ik zonder gene naar wedstrijden. Bloos achteraf. Lef berustte op onnozelheid.
Eén stukje werd in de schoolkrant geplaatst van dochter, met verbeterde tikfouten en al. Ze waren al blij dat tenminste één ouder interesse toonde.

Ik wil ze plaatsen maar moet ze eerst herzien en daarna uitzoeken hoe ik ze onder een link zet.
Weer een vraag: hoe doe je dat? Ze staan in Documenten.

Plaatje

Geen foto, wel dit bloemenmeisje dat ik bijna vergeten was maar terugvond in een verloren hoekje waar ze zat te sippen, bang dat haar uiterlijk verwelkte. Ze begreep niet dat de natuur in documenten altijd fris blijft, frisser dan we zelf zijn.
Misschien herinnert iemand zich haar nog, van facebook of een vorige weblog.
Ze is gemaakt van dingetjes en bloemblaadjes uit de tuin, fleurig genoeg om als gravatar te gebruiken en nu ik dit zie: wat stonden er leuke planten in dat tuintje, nooit bij stilgestaan.☺

Dit is het laatste logje voorlopig, morgenavond vertrekken we.
Ik weet nog niet wanneer ik me weer meld.
Groeten iedereen en tot later.

ps voor wie boze plannen heeft, ik laat een oppas achter.☻

Alle foto’s en krabbels verdwenen.

Van de een op de andere dag;  alle opnames en schetsjes van vóór eind augustus.
Meteen  bij AGV gekeken en bij McAfee – geen virusmeldingen, alle updates zijn  uitgevoerd, ook die van W10 heb ik  gecheckt.
Het is een raadsel; teksten en formulieren zijn er nog, ook de verhalen en gedichtjes. Die waren kennelijk niet interessant genoeg of juist wel, kwestie van bekijken.  Animaties zijn eveneens blijven staan, wie snapt dat nog?
Van de foto’s is het jammer, er waren veel vakantieplaatjes. Opnames waar ik aan hechtte, aan die van Ierland en Frankrijk in het bijzonder.
Babyplaatjes van mezelf had ik niet maar het is een droeve gedachte dat ik ze had kunnen hebben en nu kwijt zou zijn. Snik.
Bij deze weblog is nog een klein voorraadje, dat is een minilichtpuntje.
Ik moet op een verborgen knop hebben geklikt, dat hoop ik tenminste. In theorie kan hem dan terugvinden.
Stom:  het eeuwigdurende plan om te backuppen hoef ik nu niet meer uit te voeren.

Deze heb ik nog, je ziet dat ik het verdriet voorzag.☻

snik

snik