Nog één keer de doornappel.

Dat de doornappel (datura) giftig en gevaarlijk is is onderhand bekend.
Dat delen van de plant gebruikt worden als medicijn
wist ik niet. Er zijn maar enkele genezers die het voorschrijven.
Van buikkrampen tot astma, hij schijnt er tegen te helpen.
Mijn huisarts zou er niet mee moeten aankomen, het idee van een hallucinogeen middel als hoestdrankje maakt me achterdochtig.  Tenzij mooie dromen gegarandeerd zijn maar daar hoor je nooit wat over.
Dat ik de struik aanhoud is om het uiterlijk. Ik vind hem gewoon mooi, de spierwitte bloemen een pracht.
Jammer is wel dat ik ik niemand voor de pluk kon krijgen ondanks de belofte van een gratis stekje.
Toen heb ik het zelf maar gedaan.
 

Advertenties

Paradijs in de achtertuin

‘De hof van Eden, gewoon bij je thuis. Zalig…‘ was de reactie van
matroos Beek op het vorige stukje.

Ze brengt me er bijna toe het als een echt paradijsje te beschouwen.

Voor de Boom van Kennis staat de druivenklimop model als het goede, de datura voor het kwaad. De tuinslang -een echte is te griezelig- wijst naar een doornappel die ik negeer, als deugdzame vrouw geniet ik ook zonder zonde en kleren heb ik toch al aan. Er zijn nog een paar buren thuis met wie ik rekening moet houden, ik denk niet dat ze me geloven als ik uitleg voor Eva te spelen.
Lustig ga ik door met druiven eten en bloemen plukken en pootjebaden in de vijver, almaar god prijzend met zoet geneurie.
Geloven in heilige onschuld.

Bijna, zei ik al.
Zonder Adam is er niets aan.