Televisie

Daar kijk ik haast nooit naar, roep ik, het is enkel behang.
In werkelijkheid geniet ik van verschillende programma’s.
Gisteravond van reizen-waes-europa Hij is al op de helft, jammer.
Floortje-Dessing komt ook weer met een nieuwe serie.
En Erica  natuurlijk.
Goede presentators die op prettige wijze tekst en uitleg geven. Eventueel met humor.
Mijn favorieten.


De Rembrandtwedstrijd zie ik ook, maar met afgunst.
Omdat ik dit zelf niet kan en het graag zou willen.
Een krabbel maken is makkelijk maar de opdracht: bekijk het model of uitzicht en maak er wat van…  ga er maar aan staan.
In mijn ogen is de grootse kluns al een halve Rembrandt.

Wedstrijden voor gewone mensen kom ik nooit tegen.
Ik zou er graag een willen zien waarin mensen auto’s wassen of boodschappen doen.
Voor een desktop hangen of rabarber plukken. Kinderen uit school halen. Zonnebaden in het wild.
Alles met een kans op de eerste prijs.
Dat zou, bijvoorbeeld, een reisje door China kunnen zijn.
Ook voor gewone mensen de moeite waard.
Bee-enners krijgen al zovéél aandacht.
=

Boek Anton Valens

Geen roman, geen plot, alleen een reisverslag over Beijing en wàt voor een!
Valens stipt alles aan, van milieu tot industrie en wat daartussen en -naast ligt zonder saai of langdradig te worden, integendeel, hij biedt een indringende kijk op Beijng, maakt een lange treinreis, beschrijft zonder vooroordeel en met droge humor de mensen die hij ontmoet, en de ongemakken van alles wat anders is dan wij gewend zijn.
Van Dis is al groot in reisverhalen,  Valens is anders maar minstens zo goed.

Misschien een voordeel voor sommige lezers: het is een kleine uitgave en niet te dik,  hanteerbaar in bed of luie stoel.
In dit↓ review staat het uitgebreider beschreven.
   ik-wilde-naar-de-rand-van-beijng/