Kom, laat ik nu eens iets verstandigs schrijven..

..dacht ik
Iets wat de mensen aan het denken zet, de lezers doet beseffen dat er meer is tussen hemel en aarde.
Nou begin ik meteen al verkeerd, ‘hemel’ is geen serieus onderwerp.
Verder.

Een paar dagen terug las ik dit↓ bij wikipedia.
De goudvis (Carassius gibelio auratus) is de kweekvariëteit van de giebel. Zie goudvis
Vreemd, tot die tijd meende ik te weten dat hij afstamt van een Russische karper maar wie weet was zijn kaviaar niet goed genoeg..
Een giebel is (was) een irritant ding in de klas dat voornamelijk giechelde. Meer zat er niet in, daarom is ze nu opgewaardeerd tot een gouwe ouwe in een kommetje. Ach gut.

Zojuist keek ik naar het derde deel van DWDD University presenteert op NPO1. Geen nieuwe feiten maar wat ìs het goed gebracht. Mijn ouders zouden alsnog aan marsmannetjes geloven. Daar kon het MULO-onderwijs niet aan tippen.

Over de Brexit kan ik kort zijn.
Ik weet niet wat het beste is maar voel mee met May. Ze is dapper, terecht of niet. Onwillekeurig vraag ik me af hoe Merkel dit zou hebben opgelost. .

Er zijn nog veel meer dingen die me aan het hart gaan maar voor vandaag is het genoeg.
Niet iedereen wil aan het denken gezet worden.
Voor ik het weet zit ik met Trump in mijn maag en met China en vlak het Midden-Oosten niet uit om het over Afrika maar niet te hebben.,
De kwestie is, je komt er niet uit.
Wil je een oordeel vellen moet je van alle markten thuis zijn. Van de hele wereld dus.
Ik ben al blij dat ik Oost-Brabant ken.
Niet dat ik daar vaak over nadenk.
‘Het verstand komt met de jaren,’ zegt men,  daar hopen we dan maar op.

Advertenties

Versje van onvermogen

Russen   Brexit   Unilever
je wordt van minder al een zwever
wat ik zou doen in Rutte’s plaats
me onthouden van veel praats
dan vroeg  ik Pechtold om te ruilen
ging ik zelf weer in de Kamer
rustiger en aangenamer
viel ik me geen grote builen
wordt hij de grote webbenwever
vult hij uitleg met gezever.
==
ps
D66 was mijn cluppie.
Nu twijfel ik.

Doordraaien

Mathijs brengt zijn programma zoals alleen hij dat kan, hijgerig en razendsnel.
Zap.
Best singer. Doremi lalalááá en terug, tranen, kandidaat af. Voilà,  de volgende.
Zap.
Zoekzoek, vader of moeder en laat ze alsjeblieft gevonden worden.
Zap.
Wanna be a topmodel?
Oh please…
Zap.
Halina, ze grijnst.  Prem, grijnst ook.
Zap.
Bloed. Superzweer onder de scalpel.
Zapzap!!
Baudet. Buma. Brexit. Rutte.Trump.
Zapzapzapzapzap.
Help.
IK draai door.

De daas is dood.

Languit op de ligstoel, profiteren van een echte zomerdag. Dacht ik.
Vijf hele minuten.
Toen verscheen er een paardenvlieg in mijn blikveld, een soort daas, een lange met grijzige strepen, ja die, wiens familie me al vaker roodgenopt had gebeten.
Geschrokken greep ik me vast aan mepper en krant. Hij rondde een flinke bocht  en dook op mijn blote voeten. Ik schopte en hij vloog naar mijn hoofd waarop ik in zijn gezicht hoestte en hij bezwijmd op de armleuning viel.
Maar dan.
-Ik moet bekennen dat ik insecten makkelijk dood mep of plat trap behalve als ze te groot zijn. Ze knerpen onder je schoen of soppen een lijkvlek in de krant waardoor je letterlijk denkt aan moord en bij het bekijken van de drabbige substantie waan je je een dierenbeul. –
Wat nu te doen met het flauwgevallen beest.
Met de mepper veegde ik hem op de krant en liep ermee naar de kliko, daar mocht hij uitzieken.  Halverwege echter bewoog hij weer, paniekerig liet ik hem vallen en sloeg alsnog met de krant.
Te hard, zo bleek.
Het nieuws was bijna  in tweeën en de daas in soepvorm,  losgerukte pootjes plakten op Brexit, saillant detail.

Zoiets was het