‘Geen foto, eerst betalen’

We waren eens in Scheveningen, op de boulevard waar die grote blikken beelden staan.
Een straatartiest deed iets wonderlijks voor een toeschouwer, ik weet niet meer wat. Misschien een goocheltruc.
Ik nam de camera maar hij begon onmiddellijk te gebaren van ‘nee, nee, eerst betalen’.
Dat wilde ik niet, ik zei dat het de openbare weg was en ik vrij mocht fotograferen. Hij bleef roepen van ‘verboden, eerst betalen.’ Om ons groepje niet in verlegenheid te brengen haakte ik af.

Later waren we op de braderie in een naburig dorp.
Veel dingen te zien waaronder living statues op de markt.
Een ervan stelde een priester voor en ik nam weer de camera. Het beeld bewoog en ook hij begon van ‘nee, nee,’ hij wees op een geldbakje.
Ik probeerde me te verschuilen en stiekem te werk te gaan maar echtgenoot bleef kalm, haalde een paar euro uit zijn zak, liet ze zien en stopte ze in het bakje. Toen kon ik een foto nemen, waarna ik als dank een kruisje op mijn voorhoofd kreeg.
Hij lachte er ook nog bij zodat ik me dubbel belazerd voelde.

Ik vraag me af of deze mensen dit mogen verbieden.
Ze zijn geen toevallige passanten, ze staan daar voor hobby en/of verdienste en willen gezien worden.
Wat geeft ze dan dit verbodsrecht?
Ik weet het nog steeds niet.
==

Advertenties

Sportdag van de spinnen. Deel 1.

Ergens ligt een uitgestrekte lap grond waarop alle spinnen ter wereld een gezamenlijke sportdag houden.
Het is een gemoedelijk samenzijn en lijkt op een braderie.
Ieder jaar worden hier op feestelijke wijze wedstrijdjes gespeeld. In weefkunst bijvoorbeeld, onderverdeeld in diverse disciplines zoals Trechter-, Hangmat- en Wielwebben.
Of in hardlopen met acht of minder poten (naar keuze), zelfs in hinkelen en platbommetje waarbij de poten stervormig uitgespreid staan. Waterlopen en bungeejumpen aan een zelfgetrokken draad of webtrampolinespringen.
Cliffhangen. Vliegen vangen.
Patserige typen zijn er ook. Ze vergelijken elkaars harige poten, houden wedstrijden om de helderste rugkruisen.
Een beetje achteraf staat een luguber tentje met het opschrift:
WIE DURFT? VRIJ EN EET!
Hier trainen de duistere weeuwtjes die door hun gulzigheid immer oefenmateriaal tekort komen en daarom de waarheid op een giftige manier verdraaien. Ze hebben het nooit erg druk ondanks de verleidelijke poses waarmee ze op hun zelfgesponnen dekentjes voor het open raam zitten te heupwiegen.

Zo is er voor ieder spinnenras een onderdeel waarin ze hun trainingsresultaten mogen showen.

Morgen verder.