Deze week gewonnen

Boekenbon van € 25 met het Volkskrant cryptogram.

Nog eentje van € 25 met een Jaspers’ cryptogram.
Tegoedbon van € 7,50 te besteden bij een warme bakker. Van de postcodeloterij.

Ik loop op wolken, fladder van kamer naar keuken, weet niet wat te doen, verzin een nieuwe auto, grasmaaier, afwasborstel, luxe mosterd, schoenen, jaarvoorraad kroketten en kom tot bezinning.
De bonnen gaan bij de twee andere die er al enige maanden liggen, boeken kopen doe ik niet gauw. Daar moet ik lang over nadenken.
Over de Warme Bakker beraad ik me nog. Ik ken er niet één die ik appetijtelijk genoeg vind maar hoop op een goed product,  het zal om iets héél lekkers moeten gaan.  Broodje kaas, jammie.

Advertenties

Boekenbon


De inktcartridge was leeg, altijd vervelend want zo’n ding is vrij prijzig.
Deze keer was dat geen probleem omdat ik een boekenbon van 20 euro had; hoefde ik alleen ’n beetje bij te passen.
Naar de boekenwinkel.
‘Niet geldig voor dit artikel, mevrouw.’
 —  ‘Maar ik hoef er toch niet per se bóéken voor te kopen?’
‘Nee, maar wel iets met papier. Dat is een andere BTW, sorry mevrouw.’
Begrijpen deed ik het niet en dat hoeft ook niet want het helpt niet.
Nu moet ik iets bedenken wat ik voor die boekenbon zal kopen.
Dat valt niet mee, bureau en laatjes zitten vol met schrijf-, teken-, kopieer- en kladpapier.
Er zit maar één ding op: ik geef hem cadeau aan iemand anders. Wanneer de ontvanger voor hetzelfde probleem komt en de bon ook weer weggeeft wordt het een handig doorschuifsysteem, zoiets als de vroegere doos eau-de-cologne die uiteindelijk  bij de oorspronkelijke eigenaar terecht kwam.
Wie is het eerst jarig?