verschil

De een is de ander niet.

Echtgenoot keek televisie en las tegelijkertijd de krant terwijl een kop koffie voor hem stond. Naast hem lag de hond. Door een plotselinge beweging stootte de hond tegen de tafel, kopje bleef staan maar lepeltje vloog eruit. Voordat het de grond raakte had hij het al gevangen, teruggelegd en las verder. Niets aan de hand.

Met één oog keek ik naar de tv. Met het andere op een cryptogram, potlood in de aanslag. Een boek lag naast me.
Ik nam het boek op waarbij het potlood uit mijn hand viel en op de tafel verder rolde. Verwezen keek ik het na tot ik zag dat het net niet op de grond viel, toen pas pakte ik het weer op. Sukkelig als gewoonlijk.

Meteen was ik terug in kindertijd, die doos-zonder-deksel.
Man daarentegen bleef alert als hij altijd was. Reflexmatig reageerde hij op dit soort ongelukjes en ook bij ernstige voorvallen kon ik op hem rekenen.
Hoe kom je bij elkaar, denk je dan, zo verschillend te zijn.
Hij geloofde niet in toeval, ik vroeg me af welke factor dan wèl meespeelde bij het koppelen van ons.
verschilpuzzle-1126509__340
==

bloemen·plaatje

herfstbloemen

dahliaokt520211005_182737   We zullen zien  dahliaknop20211005_182835 Meer dan dit wordt het vandaag niet met plaatjes en tekst.
Morgen zal ik verder zoeken.
Vanmiddag moest ik eerst een boek uitlezen, daarna een puzzel invullen, je wilt niet weten hoe druk een alleenstaande het heeft. ☻ Soms.
In ieder geval zie je nog een paar bossen dahlia’s de regen trotseren en zelfs een onderstruikje met nieuwe knoppen.
Ze doen het beter dan de tomaten die groen blijven en waarschijnlijk niet meer rijpen.
==

 

nuttig·zon

Nuttige bezigheden

Prachtig weer vandaag. Ideaal om wat onkruid weg te halen bij en rondom de poort.
Hoewel, de bovenramen zouden eerder een schoonmaakbeurt verdienen, de koepel is bijna matglas.
Of toch maar met boek en telefoon onderuit hangen? Het is nu zomers, profiteer ervan.
Een eindje lopen is nog fijner, meteen een paar lekkere dingetjes halen.
Kom op, berispte ik mezelf, je bent de twijfelaarster toch niet?
Nee, besloot ik, dat nooit, ik ga NU beginnen.
Flink stond ik op van de stoel om eh, ja, iets te doen, maar wat?
Stofzuigen dan?
Ik huiverde.
Toen nam ik boek, tablet en telefoon en vleide me in de ligstoel in de zon.
Het werd een welbestede middag, lezen en slapen tegelijk. Multitasking.

lezen sleeping-32750__340
==

Geen categorie

Opgeruimd?

Er ligt nog een verhaaltje dat ik wilde plaatsen.
Jammer is dat ik het kwijt ben, kan het nergens meer vinden al zou ik de laptop slopen.
Geen nood, dacht ik, het staat in een bundeltje dus kan ik de pagina’s scannen, eventueel overtypen.
Wat denk je? Ook het boek kwijt, hoe krijg je het voor elkaar- zou moe zeggen. Nou jaaaa zeg, ik heb het alleen maar te goed opgeborgen. Kan toch?
Ik weet wel dat het geen wereldliteratuur is maar ik heb er mijn zinnen op gezet en wil het NU terughebben. (‘Nog koppig ook.’)
Korte inhoud: schapenwolkje wordt verliefd op donderwolk en mag mee op op werkreis.
Details vul ik later in (als de tekst tevoorschijn komt) maar iedereen kan er zelf wat van maken.
Zet ik hier alvast een fotootje van het verliefde schaap.
Cirroca 1 001
==
boek

Boek Hanna Bervoets

Het verhaal is niet eng in de zin van griezelarij als moorden, spoken, gezinsvreselijkheden enzovoorts, ik kon het dus veilig in bed lezen.
Niettemin nam ik het na één avond weer mee naar een neutralere omgeving als keuken of luie stoel waar ik niet gauw in slaap zou vallen, deze sfeer wilde ik niet meenemen  in eventuele dromen.
‘Alles wat er was‘  beschrijft een groepje van acht mensen dat toevallig in een lege school aanwezig is wanneer de aarde op slot gaat.  Men moet zich zien te behelpen om in leven te blijven.
Je begrijpt meteen de beklemming,  ziet de situatie groeien, verwacht voorop enkele van de gebeurtenissen.
Het gegeven is niet nieuw, ik las het in diverse vormen.  Toch greep het me aan.
Door de invulling van plaats en personen vond ik dit een goed boek. Ook wat schrijfstijl betreft.
Maar het blijft natuurlijk een kwestie van smaak.
Al eerder viel dit boek  me op,  door de toevoeging scholieren of boekenleeslijst  dacht ik echter niet aan een volwassenenroman.
Twijfelend gereserveerd, en geen spijt gehad.
Wel denk ik dat je een ervaren lezer moet zijn.|
Op google kun je verschillende reviews van scholieren vinden.
  HIER een beknopte samenvatting van het verhaal
==

gedachten

Had ik me daar een mooi onderwerp in het hoofd, raak ik het kwijt. Ergens , ik weet niet waar.
Het komt, denk ik,  door de vele ideeën die je tegelijk wilt onthouden en waarvan er altijd een of meer verdwijnen.

Het kabinet was er een van en Rutte en de versoepelingen en ministerdingen.
De knappe koppen van Twee voor Twaalf.
Een artikel uit Historiek.
Het laatste deel van Red Light.
De selfie die ik wil maken waar ik niks aan heb omdat niemand hem mag zien.
Boek ‘Alles wat er was’ van Hanna Bervoets, mooi maar gruwelijk of andersom.
De rest ben ik kwijt, was natuurlijk teveel, we hebben niet allemaal Einsteinbreinen.
Misschien vind ik later wat terug.
Dat zien we morgen dan wel weer.
==

notities

Notities.

I was always one step behind

…wij tien stappen, minstens

‘Leed is leed.’
O ja?  verlies huisdier is erg, een kind lijkt me van een andere orde.

ben niet gemakkelijk, ik geef het toe.

WOZ-beschikking, weer hoger aangeslagen

recept rica-rica zoeken – ajvar

boek in dialect moeilijk te lezen

teveel dingen waar ik me druk om maak

hekel aan school, zelfs bij de herinnering gruw ik

en meer en meer en… enzovoorts.
Prullenbak vol, bureau leeg, blocnotes half op, conceptenrij eindeloos, hoofd is hol.
Het wachten is op een serieuze inval. Volgend jaar of zo.
==

kaas

Kaas

Ik staar naar de kaasblokjes die over zijn.
Weifel, zal ik…  wend me dan naar het boek. Een goed boek met een knappe plot.
Niettemin kan het mijn aandacht niet vasthouden.
Kaas.  Ik staar weer.
Plots sta ik op en zet het schaaltje in de koelkast, deksel extra stevig aangedrukt.
Bevrijd neem ik het boek op en lees enkele pagina’s.
Drentel naar de laptop voor een legpuzzeltje.
Rondje door de keuken waar ik de schaal met kaas in de koelkast weet.
Televisie boeit niet. Naar cryptogrammen staat mijn hoofd niet.
Mijn geest daagt me uit –  Wat geeft het als je nú de kaas neemt en morgen het ontbijt overslaat?
Ha, ik laat me niet voor de gek houden.  Even maar, pak resoluut het schaaltje en eet en eet en eet.
Tot het leeg is.
==

de appel valt...

De appel valt…

Champignons, ze zagen er zo mooi uit dat ik een doosje meenam en smakelijk opat.
Al etende dacht ik onwillekeurig: goed dat Moe het niet ziet.
Zij was matig in gebruik van voedsel. Van kleding, drinken, van alles eigenlijk. Ook toen het niet meer nodig was, het zal de gewoonte zijn geweest.
Ik had daar een hekel aan, noemde het bekrompen, zo arm waren we toch niet meer?
Ze verdedigde zich met verstandige woorden. Zuinig, gezond en meer van dat.
Dat raak je nooit kwijt, het zit me ingebakken bij veel aankopen: goed dat Moe het niet ziet.

Toch kon ze best uit de band springen door iets te doen wat niemand deed, althans, niet in de familie.
Een stukje echt bont kopen en op de kraag van haar mantelpak laten zetten.
Een veel te grote hoed dragen vóór het in de mode kwam.
Waardeloze maar sjieke schoenen dragen. In het huishouden….
Af en toe  -echt héééél af en toe vanwege de prijs-  op zaterdag biefstuk eten, ieder een lapje van ca 100 gram.
Een boek kopen. Van die dingen.
En toen hoorde ik haar zeggen:  als mijn vader dit eens wist.
==