Nushu

Een geheime taal van vrouwen in China.
Jarenlang niet meer aan gedacht tot ik het nu weer tegenkwam in een roman van Lisa See
De schrijfster deed er onderzoek naar en merkte dat pas sinds kort de Chinese regering pogingen doet zoveel mogelijk  kennis hierover te achterhalen.
Vrouwen onderhielden dit schrift omdat ze niet de gewone taal mochten leren, dat was voorbehouden aan mannen. Maar, hoe volgzaam de dames ook waren, er werd toch gezocht naar een communicatiemiddel.
Het schijnt al veel langer te bestaan, helaas vertelt wikipedia  er weinig over.
Zie filmpje, ongeveer drie minuten.
https://youtu.be/DjeO8LHjpko

Boek in het  kort:
Het verhaal speelt zich af medio 1800.
Aangrijpend is de eindeloze lijst van voorschriften waaraan vooral vrouwen moesten voldoen.
Ronduit gruwelijk is de vernieling van vrouwenvoeten die hier lelies worden genoemd,  rondom de zevende verjaardag van meisjes. (dit verschilde in de diverse regio’s). Ik had het eerder gelezen, toch was ik opnieuw ontdaan, kwaad bijna.
De rode draad is, naast de geheime taal,  een laotong-relatie die staat voor  een innige vrouwenvriendschap voor het leven.
Boek is van 2005
Best goed.
===

Late mijmers.

Het tikt op de koepel boven mijn hoofd
Zacht en vinnig tegelijk, van dunne toch snelle druppeltjes.
Ik luister naar ze alsof ze iets te vertellen hebben. Niet dat ik dat geloof, regen heeft geen woorden.
Sneeuw  trouwens ook niet, klimaat is natuur en je hebt maar te accepteren wat je er in hoort.
Op dit moment is het een vredig geluidje, het ebt weg en komt terug.
inslapennight-1077855__340Mooiweer-programma vandaag, zon om te wandelen, nu dit tiktakmuziekje, ik reken erop dat ik straks in slaap word gewiegd door de wind die ik niet hoor maar me voorstel.
Het stemt tevreden.
Stukkend tablet ten spijt.
De smart is er nog en de laptop, mocht alles kapot gaan neem ik de huistelefoon, daarmee kun je een of andere klaaglijn bellen. Geen idee wat je dan te horen krijgt.
Straks bedtijd.
Dekbed om me heen, boek glijdt langzaam weg – een plof op de grond, wakker schrikken, opnieuw twee regels lezen – boek schuift langzaam – wegdoezelen…
Zalig vooruitzicht.
Tot morgen.
==

Luie stoel?

Avond.
Lekker onderuit, beetje lezen, beetje cryptogrammen, beetje tv kijken. Koffie, thee, iets sterkers misschien.
Na een paar minuten een appje. Gezellig, ik app terug, over en weer nog een paar woordjeinternet-4463031__340s en tot volgende week.
Journaal gemist, tablet openen voor laatste nieuws.  Daarna een kort spelletje en nog een en nog ééntje.
Paar woorden puzzelen.
Laptop meldt zich.
Ziggo met aanbieding van smart Wifi pods, weg ermee. Meteen de nieuwe ziekenfondspremie bekijken en meer van dat.
Afsluiten.
Verder met lezen.
Mooi boek van Krauss.  Taai, toch interessant, ik ben al op de helft.
O jé, bijna vergeten,  nog even iets vragen, ik toets in ….

Zo gaat het niet vaak maar er zijn dagen dat ik denk: het zou je baantje maar wezen. En dan zoom ik niet eens.
Soms belt  ook nog iemand met  de oude huistelefoon.
Tja.
En toch zou ik het niet willen missen.
==

De een is de ander niet.

Echtgenoot keek televisie en las tegelijkertijd de krant terwijl een kop koffie voor hem stond. Naast hem lag de hond. Door een plotselinge beweging stootte de hond tegen de tafel, kopje bleef staan maar lepeltje vloog eruit. Voordat het de grond raakte had hij het al gevangen, teruggelegd en las verder. Niets aan de hand.

Met één oog keek ik naar de tv. Met het andere op een cryptogram, potlood in de aanslag. Een boek lag naast me.
Ik nam het boek op waarbij het potlood uit mijn hand viel en op de tafel verder rolde. Verwezen keek ik het na tot ik zag dat het net niet op de grond viel, toen pas pakte ik het weer op. Sukkelig als gewoonlijk.

Meteen was ik terug in kindertijd, die doos-zonder-deksel.
Man daarentegen bleef alert als hij altijd was. Reflexmatig reageerde hij op dit soort ongelukjes en ook bij ernstige voorvallen kon ik op hem rekenen.
Hoe kom je bij elkaar, denk je dan, zo verschillend te zijn.
Hij geloofde niet in toeval, ik vroeg me af welke factor dan wèl meespeelde bij het koppelen van ons.
verschilpuzzle-1126509__340
==

herfstbloemen

dahliaokt520211005_182737   We zullen zien  dahliaknop20211005_182835 Meer dan dit wordt het vandaag niet met plaatjes en tekst.
Morgen zal ik verder zoeken.
Vanmiddag moest ik eerst een boek uitlezen, daarna een puzzel invullen, je wilt niet weten hoe druk een alleenstaande het heeft. ☻ Soms.
In ieder geval zie je nog een paar bossen dahlia’s de regen trotseren en zelfs een onderstruikje met nieuwe knoppen.
Ze doen het beter dan de tomaten die groen blijven en waarschijnlijk niet meer rijpen.
==

 

Nuttige bezigheden

Prachtig weer vandaag. Ideaal om wat onkruid weg te halen bij en rondom de poort.
Hoewel, de bovenramen zouden eerder een schoonmaakbeurt verdienen, de koepel is bijna matglas.
Of toch maar met boek en telefoon onderuit hangen? Het is nu zomers, profiteer ervan.
Een eindje lopen is nog fijner, meteen een paar lekkere dingetjes halen.
Kom op, berispte ik mezelf, je bent de twijfelaarster toch niet?
Nee, besloot ik, dat nooit, ik ga NU beginnen.
Flink stond ik op van de stoel om eh, ja, iets te doen, maar wat?
Stofzuigen dan?
Ik huiverde.
Toen nam ik boek, tablet en telefoon en vleide me in de ligstoel in de zon.
Het werd een welbestede middag, lezen en slapen tegelijk. Multitasking.

lezen sleeping-32750__340
==

Opgeruimd?

Er ligt nog een verhaaltje dat ik wilde plaatsen.
Jammer is dat ik het kwijt ben, kan het nergens meer vinden al zou ik de laptop slopen.
Geen nood, dacht ik, het staat in een bundeltje dus kan ik de pagina’s scannen, eventueel overtypen.
Wat denk je? Ook het boek kwijt, hoe krijg je het voor elkaar- zou moe zeggen. Nou jaaaa zeg, ik heb het alleen maar te goed opgeborgen. Kan toch?
Ik weet wel dat het geen wereldliteratuur is maar ik heb er mijn zinnen op gezet en wil het NU terughebben. (‘Nog koppig ook.’)
Korte inhoud: schapenwolkje wordt verliefd op donderwolk en mag mee op op werkreis.
Details vul ik later in (als de tekst tevoorschijn komt) maar iedereen kan er zelf wat van maken.
Zet ik hier alvast een fotootje van het verliefde schaap.
Cirroca 1 001
==

Boek Hanna Bervoets

Het verhaal is niet eng in de zin van griezelarij als moorden, spoken, gezinsvreselijkheden enzovoorts, ik kon het dus veilig in bed lezen.
Niettemin nam ik het na één avond weer mee naar een neutralere omgeving als keuken of luie stoel waar ik niet gauw in slaap zou vallen, deze sfeer wilde ik niet meenemen  in eventuele dromen.
‘Alles wat er was‘  beschrijft een groepje van acht mensen dat toevallig in een lege school aanwezig is wanneer de aarde op slot gaat.  Men moet zich zien te behelpen om in leven te blijven.
Je begrijpt meteen de beklemming,  ziet de situatie groeien, verwacht voorop enkele van de gebeurtenissen.
Het gegeven is niet nieuw, ik las het in diverse vormen.  Toch greep het me aan.
Door de invulling van plaats en personen vond ik dit een goed boek. Ook wat schrijfstijl betreft.
Maar het blijft natuurlijk een kwestie van smaak.
Al eerder viel dit boek  me op,  door de toevoeging scholieren of boekenleeslijst  dacht ik echter niet aan een volwassenenroman.
Twijfelend gereserveerd, en geen spijt gehad.
Wel denk ik dat je een ervaren lezer moet zijn.|
Op google kun je verschillende reviews van scholieren vinden.
  HIER een beknopte samenvatting van het verhaal
==

Had ik me daar een mooi onderwerp in het hoofd, raak ik het kwijt. Ergens , ik weet niet waar.
Het komt, denk ik,  door de vele ideeën die je tegelijk wilt onthouden en waarvan er altijd een of meer verdwijnen.

Het kabinet was er een van en Rutte en de versoepelingen en ministerdingen.
De knappe koppen van Twee voor Twaalf.
Een artikel uit Historiek.
Het laatste deel van Red Light.
De selfie die ik wil maken waar ik niks aan heb omdat niemand hem mag zien.
Boek ‘Alles wat er was’ van Hanna Bervoets, mooi maar gruwelijk of andersom.
De rest ben ik kwijt, was natuurlijk teveel, we hebben niet allemaal Einsteinbreinen.
Misschien vind ik later wat terug.
Dat zien we morgen dan wel weer.
==

Notities.

I was always one step behind

…wij tien stappen, minstens

‘Leed is leed.’
O ja?  verlies huisdier is erg, een kind lijkt me van een andere orde.

ben niet gemakkelijk, ik geef het toe.

WOZ-beschikking, weer hoger aangeslagen

recept rica-rica zoeken – ajvar

boek in dialect moeilijk te lezen

teveel dingen waar ik me druk om maak

hekel aan school, zelfs bij de herinnering gruw ik

en meer en meer en… enzovoorts.
Prullenbak vol, bureau leeg, blocnotes half op, conceptenrij eindeloos, hoofd is hol.
Het wachten is op een serieuze inval. Volgend jaar of zo.
==