Ik was er effe niet

WordPress zal me niet gemist hebben. Niet dat ik dat verwachtte,
Fb was heel wat zorgzamer. Toen ik vertrok las ik dagenlang: ‘je kunt altijd terugkomen‘ en een droeve herinnering aan mijn open plek volgde nog weken nadien maar dat had niets met sympathie te maken.
Iets dergelijks -zorgzaam, bemoeiziek- hoorde je ook van je moeder als je weg ging, zelfs voor één avondje stappen kreeg je te horen: ‘Je netjes gedragen hoor, er loopt zoveel slecht volk rond’ en bezorgd keek ze naar je uitmonstering. De moeder van een kennisje riep al haar dochters dreigend na: ‘Niks aanvangen, denk erom.’
Bedoeld werd: raak niet zwanger!
Jongens hoefden daar niet aan te denken, mocht het verkeerd uitvallen lag de schuld vanzelfsprekend bij ons. Hadden we maar niks moeten aanvangen.
Wat een tijden, geen wonder dat we feministische neigingen kregen.
Enfin,
Een heel verhaal om te vertellen dat ik even weg was.

Nu ben ik weerom en ga alle leeswerk inhalen.

Advertenties

Materxx. Deel 2

Update
Dit verhaal ligt voorlopig stil.
Er zijn nog een paar afleveringen maar ik kan geen bevredigende opening vinden naar een definitief vervolg.
Later, misschien.
Bertie.


Vermoeid was ze door haar bezorgdheid, niet alleen over het aankomend plaatsgebrek, vooral ook over de tijdinvulling van haar ochters
Het waren mooie tweelingen met intelligente gezichten, ze had redelijk hoge verwachtingen van Iksa (xxa) en Iksbee (xxb) – zoals ze voorlopig genoemd werden-  waarbij ze niet dacht aan hun interpretatie van wetenschappelijk ruimteonderzoek.
Met niet aflatend enthousiasme zochten ze naar vreemde bouwsels en opvallende natuurwonderen die ze mee naar huis konden nemen, ze beschouwden het als hebbedingen. En nu was de verzamelruimte vol.
Materxx had gehoopt dat de kinderen haar waarschuwing over ruimteroof ter harte zouden nemen, in plaats daarvan stuurden ze een breinsein met het verzoek om extra plek, ze kwamen met nieuwe vondsten. Alweer.

Naast het plannen van een dringend gesprek moest ze nu uitkijken naar meer grond. Weer een asteroïde aanhaken? Nog maar een maantje erbij? Konden ze niet beter wat oud spul weggooien?
Ze zuchtte, bedenkend dat ze al een groot cluster van ruimtegronden bezaten, hun woonplek was een almaar uitdijend lichaam. Ze moesten op de velden letten, men kon niet ongestraft met ruimtewetten sjoemelen.
Dit was niet haar enige zorg.
Het idee dat ze oude en andere planeten uitholden maakte haar onrustig.
En de geruchten die de ronde deden.

© Bertie