Geen categorie·maan

De bloedeloze

De echte rode maan was er wel, ik heb hem ook gefotografeerd.
Maar ja, de camera en ik…
Vanmorgen zag ik plaatjes die heel wat mooier waren dus gooide ik die van mij weg.
Omdat dit te voorspellen was heb ik de maan van gisteravond opgenomen, hij gaf zoveel licht dat het opviel ondanks de bewolking die half voor zijn neus hing.
En kijk.
Foute belichting, verkeerde sluitertijd en meer van dat, alles werkte mee om er iets bijzonders van te maken. Hij lijkt nu op reflecterend water in een diepe put.
Waar vind je zoiets? In ons achtertuintje.
Mijn eigen maanmodel. ♥

leesbril e.a.

Dubbelglas

Bij de foto’s zat er een waarop ik twee brillen draag, een voor een film en een leesbril.Erg handig wanneer je tv kijkt en leest tegelijk, je moet alleen even leren hoe je ze het beste op kunt zetten.

Echtgenoot maakte er foto’s van en liet ze graag zien aan iedereen die op visite kwam zodat ik ze al gauw verdonkeremaande. Ik geneerde me rot.
Intussen denk ik er makkelijker over, vind het achteraf juist grappig.
Ik zocht in  albums en dozen om ze te laten zien aan een paar mensen.
Nergens meer te vinden.
Daarom heb ik een selfie gemaakt met opnieuw twee brillen,  die draag ik nog steeds, ’s avonds,  in de luie stoel.
Alleen de belichting was niet  goed.