Essay

Het is moeilijk er een te schrijven die niet alleen interessant van onderwerp is maar ook leesbaar.  Nauwelijks te doen voor hobbyschrijvers.
Wat is het precies?
Dit zei wikipedia, voor een prijsvraag omschreef men het zo:
Een essay is een geschreven betoog of beschouwing over een onderwerp waarin de schrijver uitgedaagd wordt om zelf een subjectieve mening te vormen en die te onderbouwen vanuit meerdere invalshoeken aan de hand van feiten, ondersteunende literatuur en kennis.
Begin er maar aan.
Je dient bij het gekozen onderwerp te blijven. Kleine zijsprongetjes mogen niet te groot worden en afleiden, aangehaald werk moet zorgvuldig gecheckt en aangegeven worden evenals citaten, langdradigheid kan men beter vermijden, een puntig einde is prettig. Dat alles moet ook nog in een acceptabele trant opgediend, men schrijft ze niet om ze halverwege in een hoek te laten gooien.
Een kruising tussen column en studieboek maar dan uitgebreider, boeiender en deskundiger.
Ga naar de bibliotheek, daar vind je menig boek met essays van bekende auteurs.
Het is een vak apart.

Advertenties

Het belangrijkste boek van het jaar?

 


Ik zou het niet weten, er zijn er zovéél die dat predicaat verdienen maar wie wil meedoen kan   HIER
terecht .

Jammer is dat ik van een paar auteurs teveel interviews en columns heb gelezen waarin ze niet altijd sympathiek overkwamen. Zoiets  laat me niet meer los bij het lezen van hun boeken, onwillekeurig leg ik verbanden met hun uitlatingen of vind ze ongeloofwaardig. Dan bedenk ik dat ze beter anoniem hadden kunnen blijven maar ja, publiciteit is nu eenmaal nodig voor de verkoop dus inkomsten.
Deze denkwijze zegt natuurlijk ook iets over mijn eigen karakter, dat is evenmin iets  om over naar huis te schrijven. Ik word dan ook niet geïnterviewd.☻

Een genre dat eveneens in aanmerking komt zijn m.i. biografieën; het laatste jaar las ik een stapeltje, niet zonder doel.
Er waren en zijn bekende personen die onaangenaam op je overkomen; onterecht of juist gegrond? Dat wilde ik weten, wat ze bezielde, het hoe en waarom van handelen, manier van denken, achtergronden enzovoorts.
Het viel me niet mee; na een kleine stapel haakte ik af en heb voor maar enkelen begrip gekregen.
Van één biografie was de schrijfster (Ine Veen) een vurig bewonderaarster van het onderwerp, Pim Fortuin. Objectiviteit was ver te zoeken, ze wekte met haar gejubel zelfs nog meer antipathie, ongewild, neem ik aan.
Annejet van der Zijl doet het heel wat beter, zij mag, wat mij betreft, boven aan een lijst van auteurs komen.
Nu heb ik geen tijd meer,  er liggen nog een paar boeken te wachten.|