Huishouden. Een vak apart.

Een niet al te pienter meisje trouwde. Daar ze niets wist van huishouden bezocht ze dagelijks haar moeder voor advies.
Dat was hard nodig.
Haar eerste portie aardappelen was niet te eten.
-Droog stomen, zei moeder, dan worden ze smakelijker.
Het meisje zette ’n pannetje water op, wachtte tot het flink dampte en deed  er de aardappelen in. Het stoomde en stoomde, het water verdampte en het stonk vreselijk. Terwijl haar man de keuken bluste rende ze huilend naar haar moeder.
–Weet je wat, zei die, hou jij je maar bezig met de was dan kom ik wel voor jullie koken.
Ook deze raad werd nauwgezet opgevolgd.
Het niet al te pientere meisje was wekenlang doende met de was; ze droogde en streek en waste tot alle kleren versleten waren en zij en haar man in lompen gehuld gingen.
Weer greep moeder in.
–Ga je huis maar poetsen, raadde ze, en doe tussendoor een  paar boodschappen.
Het meisje ging onmiddellijk aan de slag en poetste de kamer, de keuken, de kelder en alle andere vertrekken en daarna de buitenkant en de schoorsteen en de dakpannen.  Af en toe liet ze haar emmer zeepsop in de steek om naar de buurtsuper te gaan. Dan kocht ze zes liter Ajax en twaalf dweilen, of zeventien sponzen, zich verbazend over de snelle sleet.
Het werd werkelijk een onhoudbare toestand. De hele straat liep uit en keek hoe ze de regengoten sopte en de voorgevel stofzuigde en de dorpstherapeut vermoedde een onverwerkte relatie met de stofdoekenmand, kortom, het werd een bespottelijke vertoning tot de burgemeester een samenscholingsverbod uitvaardigde en de moeder opriep.
Die liet, ten einde raad, het huwelijk ontbinden en stuurde haar dochter naar ’n klooster.
En daar zit ze nu nog.
Echt waar.
Advertenties

Herfststorm in drie hoofdstukken. Slot.

Toen grepen we in.
Een ramp overleven en met een aftandse haas afgescheept worden? Nee…
We keken  elkaar aan en begrepen.
Brachten het waterkanon in stelling en schoten Willem met al zijn dieren de fietsenstalling uit, de donkerte in, Sjaak en de leeuw joegen we er achteraan. Haas en kalkoen stopten we in een zak, daar zou de kookschool wel weg mee weten.
De scholieren namen de buit in hun armen, vertroetelden en voerden wortels en maïs. ‘Eerst bijvoeren,’ zeiden ze, ‘dan zijn ze met kerstmis eetbaar.’ Daar hadden beide dieren vrede mee.
Dankbaar waren de leerlingen ook, ze hadden niet veel op met loslopend vee en schreeuwende broers, ze bakten als dank verse aardappelen met champignons,  maakten verantwoorde mayonaise  met tijm en peterselie, ze plukten zelfs tomaten en sla, en dat midden in de nacht.
Gretig doken we op de maaltijd, hongerig als we waren door de stormachtige gebeurtenissen.
Na de koffie bekeken we ons huis waar de ravage ons zo afstootte dat we meteen om een voordelige woning mailden die onmiddellijk werd geleverd.
We zetten hem op een mooie plek.
In de opkomende zon en een schoongewaaide lucht rustten we uit op ons spiksplinternieuwe terras met uitzicht op de populinde waarvan de takken al aardig uitliepen.
We waren moe. Een nacht als deze, besloten we, willen we nooit meer meemaken.
En sliepen in.

Televisievoer

The great Britsh Bake Off
Koken met Van Boven
Over de kook
TopChef
Oorlog in de keuken
Smaken verschillen
MasterChef
MasterChef (herhaling)
MasterChef vervolg

Dit spotte ik gisteren in de gids. Van één dag nog maar.
Ik had niet gedacht dat deze programmamode zolang zou voortduren, maken de kijkers een hongerige indruk?
Al ben ik een liefhebber van eten, toch zijn al die kokkerellerarijtjes niet aan mij besteed hoewel ik de British Bake Off aardig vind.
Het zijn er teveel.
Ik voel me al overladen bij het bladeren. Vorige week werd ik zelfs ’n beetje misselijk toen ik de gids alleen nog maar uit de brievenbus haalde, nou vraag ik je.
Ik hoop maar dat het veilig is, dat er geen allergenen worden gebruikt waar ik gevoelig voor ben. Of teveel mosterd. Of soeppakjes. Of chocolademelk. Allemaal zaken die me narigheid brengen.
Daarom denk ik er over de redactie te verzoeken de kookprogramma’s niet te vermelden, althans niet in het nummer dat voor mij bestemd is.
Maar ik twijfel.
Wat als er een recept tussen zit met aardappelen? Gebakken/gefrituurd/gepureerd/gegratineerd? En ik zou dat missen?
Dat zou ik mezelf nooit vergeven.

EK zonder Oranje


Dan juichen we maar voor België, lees je her en der.

Hm. Tja. Wat zal ik er van zeggen. Leeuw of Duivel, ze boeien me beiden niet al ben ik zelf een seniorinne-leeuw.
Trouwens, we hebben nòg een buurland, ene mannschaft uit Duitsland. Daar hoor je niemand over, zeker nog te pijnlijk na WOII. (Het blijft  leven, voor sommigen).
Voetbal en sport in het algemeen is acceptabel als spelletje onder elkaar, op een familiebijeenkomst bijvoorbeeld.  Ja, ik geef het toe, de sportwereld heeft niets aan me al is dat spijtig voor de liefhebbers.
Van de oranjegekte genoot ik het meest van de kaas, worst en, bij warm weer, van de pils.
Dit overdenkende zal ik toch maar een paar extra aardappelen in huis halen.
Voor de Vlaamse overwinningsfrieten. Leef ik toch ’n beetje mee.