fietsverhaal

Fietsstop

We stapten graag af bij een cafetaria in G.
Voor de bediening. Die was vriendelijk maar het ene meisje sprong eruit.
Ze was hartelijk. Alsof ze speciaal voor ons aardappelen schilde en broodjes belegde. De manier waarop ze de dingen zei, ‘wat wilt U eten‘ klonk als ‘zal ik iets lekkers voor U koken?’
Het brengen van de bestelling ging evenzo. Peper-en-zout, borden en bestek, ze dekte de tafel met de aandacht van een gastvrouw voor welkome gasten.
Toen viel er een kleinigheidje voor.
Een klant aan de tafel naast ons kreeg een verkeerde bestelling en vroeg het om te ruilen. Gebeurt vaker in drukke zaken, het stelde niets voor, hij stond in zijn recht, we hadden het gehoord.
Het meisje bleef doodstil staan en staarde naar het foute bord. De klant herhaalde zijn verzoek met beschaamde sorries en zou het bijna hebben ingetrokken als ze niet plotseling in beweging kwam, het bord wegnam en huilend achter de toonbank verdween.
Alle klanten waren stil, we wachtten op een goede afloop.
Die kwam niet, een ander meisje nam het over.
Het hartelijke meisje zagen we nooit meer.

ps. Dit is niet verzonnen, we maakten het mee.
==

Geen categorie

Dag Pasen,

dag logé, dag hond, dag gezelligheid, ik ben weer op me eige.
Welkom regen, de arme plantjes verdorstten  bijna.

Er staan veel mails en berichten te wachten waarvan ik nog niet weet of ik ze allemaal beantwoord maar lezen zal ik ze in ieder geval.
Eerst een bed afhalen.
Maaltijdrestjes sorteren.
Achtergelaten hondenharen stofzuigen. Goed dat er een portie krachtvoer in de diepvriezer staat, gevulde snert, prima basis voor een hardwerkende huisvrouw.
Ik begin NU.
Tot vanmiddag of vanavond.
==

oude krant

Het kan verkeren…

China, augustus 1946

 

 

Groot verschil met de verhoudingen nu.

De bruinkoollevering  (berichtje onderaan) wordt betaald in Engelse ponden, afkomstig uit de Britse zone.
Slim bekeken.
Kennelijk waren de overheidsboodschappen ook nog op de bon.☻
==

staafjesaardappel

Morgen gaat het gebeuren

Niks klosjes-geruit-garen en vierkante-gatenboren, allemaal flauwe kul.
Nee, dan het serieuzere werk.
Ik heb een plant gevonden waarvan de aardappel groeit in de gewenste vorm.  Daar hoef je zelf maar een kleine ingreep voor te doen.
Hoe? Let op.
Je neemt een speciaal geprepareerde poter, liefst langwerpig van een aangepast ras, snijdt het in staafjes en zet ze rechtop in de grond. Beetje geduld beoefenen tot ze rijp zijn maar dan zie je het wonder.
Steek de riek eronder en haal de plant boven met, echt waar, kant en klare patat. Even afspoelen en het kan zo de pan in,  schillen is niet nodig.
Ik wist niet wat ik zag en heb onmiddellijk het alleenverkooprecht veilig gesteld.
Maar medebloggers wil ik wel een paar potertjes gratis toesturen, ik ben de beroerdste niet.
Meld je bij het bekende adres!
Iedere honderdste afnemer krijgt bovendien gratis een airfryer.
Mooi meegenomen toch?
==

geloof en kerk

Nog even over woorden

Hoewel ik godsdienst lang geleden heb afgezworen gebruik ik vaak termen daarvan.
Mijn god – goddeloos lelijk  –  mijn hemel –  hemels  – zalig – heilig ontzag –  engeltje  – wonder –  jeeses  en waarschijnlijk meer.
Omdat het ingebakken zit?  Uiteraard, je ging tot en met de puberteit naar passende scholen, in die jaren leerde je heel wat reliteksten.
En je onthoudt ze, wat precies de bedoeling is van een kerkelijke opvoeding.
Gemakzucht speelt ook mee, je hoeft nooit te zoeken naar vergelijkingen.
Baby als een engeltje.
Zalige ijstaart. (hemelse modder bestaat maar is geen engelenpoep)
Heilig ontzag hebben voor iets of iemand.
Wonderschone natuur.
Goddelijke stemmen.
Het is praktisch om deze begrippen bij de hand te hebben. 
Je zou bijna blij zijn ze te kennen.
Bijna geloven dat priesters het voorzagen: ‘ze kunnen van hun geloof vallen maar zullen zich redden met mooie woorden, profijtelijk als ze advocaat worden.’
Of, geniepig, ‘als ze zelf priester/non worden, de taal spreken ze al’.
Zover heb ik het niet geschopt.
Maar inderdaad, om woorden zit ik niet gauw verlegen, dat heb ik er toch maar mooi an overgehouden.
==
 

Geen categorie

Niets van belang

Sommige woorden gaan eigenaardig klinken bij herhaling.
Waarom? Weet ik niet.
Zelf heb ik het  met o.a. ‘spiegel’, hoe vaker ik het zeg, hoe gekker het klinkt.
Tribune, ook zoiets. Morsdood. Hei-baas. Deze woorden sporen niet.
Een vroegere oom zei altijd brrrr als het koud was. Het klonk uitgesproken maf.
Ook het woord ‘kranig’ was zoiets.
En droppie. ‘Geef mij ook een droppie…’  Raar woord maar ja, ‘dropje’ was boekentaal en die gebruikten we niet.
Echt ernstig vond ik ‘mallemeulen’.  Ik kon het niet gezegd krijgen en noemde het draaimolen..
Misschien ligt van deze woorden de lettervolgorde niet lekker of is de klank ongeschikt.
Belangrijk is het niet, het komt bij me op, soms, als ik niks anders te doen heb.
Dan denk ik.
Over dit soort onnuttige kwesties.
==

zeventien

In de bus


Direct achter de zijdeur rechts  was mijn dagelijkse vaste stek.
Hij zat aan de linkerkant van het gangpad.
En keek als ik instapte.  Zodra ik hem spotte wendde hij zijn blik af. Ik ook.
Ik wist niet waar hij opstapte, waar hij naar toe ging.
Droomde alleen van, waarvan? iets vaags?  zijn mooie gezicht?
Na een paar maanden stapte hij plotseling een halte eerder uit dan ik.
Door het raam zag ik hem, hij keek naar me, spreidde zijn handen in een spijtig gebaar,  mimede sorry, bloosde en liep weg.

Je zult het niet geloven maar ik had serieus liefdesverdriet.
Ik was zeventien.
==