Voorjaarszomerbuien

Morgen tweeëntwintig graden C.

Het is toch wat, zomervakantieweer terwijl je kapstok en kasten nog vol hangen met winterkleren. Nou ja, semiwinterkleren, in ieder geval niet geschikt.
Zelf had ik er gister al moeite mee. In mijn haast naar buiten griste ik het eerste shirtje mee dat vooraan op het zomerschap lag, trok het aan en zonk verzaligd in de zonnestoel.
Badend in het zweet merkte ik dat het een thermo-hemd was, speciaal voor barre winters. Geen idee hoe dat bij de zomerstapel terecht kwam.
Dat krijg je ervan met die maartse zomers. Daar wordt een mens vreemd van.  Stel dat dit zo doorgaat; ik zie het er nog van komen dat we in zwempak naar de paasdiensten gaan, pastoors en dominees in tangashorts, geminirokte nonnen, Praise the Sun zingend.  Voor de kleintjes puffende paashazen met slappe oren en mandjes kokende eieren, jankende kinderen die liever een ijsje hadden.
Gottegot, wat een vooruitzicht.
Nu al een zonnesteek,  moet de zomer nog beginnen.

Hot september

Heeft iedereen de hitteschilden al klaarliggen?
De NASA heeft er vast wel een paar over.

Zo niet dan bied ik bij deze een elektrische design asbestslaapzak aan, geschikt voor binnen en buiten.
Type SUNNYCOOL. Let op de luxe van dit model!
Veel ruimte (2-persoons), gekoelde voering op basis van ingenaaide ijspegels,  reserve-accu  -U heeft bijv. de stroomnota niet betaald-  en extra pockets aan de rechtervoorkant tenzij U op Uw buik ligt. Dan mag U het links noemen.

De slaapzak is gemaakt van 100% zonwerende antivulkanito-asbest, heeft een degelijke streepvoering, is afgewerkt met frivole randjes en franjes. Het dessin is sensationeel artistiek.
Wie wil er nu niet heerlijk fris bijliggen de komende tropische dagen. En weet u, door de slimme, handgedraaide ophanglussen is hij tevens als gordijn te gebruiken.
U ziet: het ultieme wapen tegen kokende hitte.
Prijs n.o.t.k

ZOMER


Ondanks regenwolken en windveren zit er zomer in de lucht.
Ik voel het.
Mijn botten lopen uit, blaadjes komen uit mijn oren. Haren ranken om mijn hals.
Vanmorgen werd ik wakker met een zoute geur in de slaapkamer, zat er een zeemeeuw op de wekker. Duidelijker teken kun je niet hebben.
En meer.
Bij het ontbijt liet de radio  ‘in the summertime’  horen.
Vanmiddag  belde een jonge koe:  ‘straks dansen in de Milky Meadow’.
Zojuist liep een muis met grootheidswaanzin over mijn bureau: hij droeg een zwembroek XL.
De  zomer is serieus bezig.

Die lange dagen


Wat zijn ze eindeloos hè, halverwege de nacht gaan ze bijna vanzelf in elkaar over zonder dat je er iets van merkt tenzij je wakker blijft maar dat lijkt me niet handig voor degenen die overdag werken want zij hebben hun nachtrust hard nodig ondanks de warme en lichte uren omdat ze ook in dit seizoen aan hun verplichtingen moeten voldoen en……  kijk, die eindeloosheid neemt epidemische vormen aan al is het geen ziekte. Hoe zit het dan?

Welnu, het is een kwestie van de zon die van de zomer wil genieten en iedereen hetzelfde gunt.
Hij is natuurlijk aan vakantie toe;  wat wil je, drie seizoenen tegen antizomerse dwarsliggers opboksen is bijzonder ondermijnend voor ieders gestel en zéker voor iemand met een levensreddende functie.
Daarom staat hij met zijn opgang op en gaat pas neer met zijn ondergang.
Simple comme ça.
Dit↓ toepasselijk liedje is wel aardig.

The French song

Zomerpraatje


Dat heb je in de zomer, lange avonden die heel kort zijn.

Buiten zitten, soms nog wat vegen of plukken, voor een boek is het niet altijd licht genoeg of de sfeer past niet bij het verhaal. Wanneer je uiteindelijk naar binnen verhuist is het laat en de avond opeens om.
Ik houd er wel van, het duurt maar een paar maanden en die buit ik uit; bij regenweer is er het afdak, tuindeuren kunnen openblijven. Heerlijk.
Niet iedereen is gecharmeerd van deze avonden. Een van de zussen vervloekte ze al na één week, ze werd ongedurig en sloot het liefst om 9 uur ramen en gordijnen, warmte en zweet negerend. ‘Het wìl maar niet donker worden’, foeterde ze.
Ook de warmte is niet altijd welkom en vliegen nog minder.
Er zijn mensen die zon, vliegen en hitte ontwijken door binnen te blijven in een koele ruimte.
Eens logeerden we bij een stel dat de hele zomer in zo’n koele kamer bivakkeerde. Geen zon, geen vliegen, geen hitte, jubelend zaten ze de hete zomer te trotseren met een kopje koffie. ’s Avonds verkasten ze naar de televisiekamer waar eveneens alles zorgvuldig gesloten was maar wel een fles wijn geopend werd waardoor we het nog benauwder  kregen.
Na twee dagen ontploften we zowat. Naar buitenlucht snakten we, op de fiets een lauwe wind voelen, langs de Maas rijden, koude biertjes drinken op een terras, desnoods met een zweetlaagje.
Hoe anderen het ervaren weet ik niet maar in een afgesloten halfdonkere ruimte voelden we ons opgesloten. Onprettig.
Ongezellig. Opgedreven. You name it.
Mocht ik werkelijk last hebben van de zomer zet ik wel een luie stoel en leeslamp  in douchecel of badkamer. Eventueel maak ik plaats in de ijskist.
Gegarandeerd koel.