Ronaldo, ach ja…


Ronaldo gezien?   De man schijnt een beauty van een doelpunt te hebben gemaakt. Iedereen blij, zijn grootsheid heeft hij alsnog bewezen. NRC wijdde zelfs  twee pagina’s aan hem .
Tja. Het zal waar zijn, de kenners geloof ik op hun woord.
Wat ìk zag was van een andere orde.
Tijdens een van de eerdere wedstrijden (tegen Polen? Oostenrijk?) viel ik zappend in een camerashot van hem.
Vers gedoucht, geflost, gekamd, gewassen en gestreken liep hij daar glimmend zijn glimlach te lachen.  Quasi olijk maar bestraffend keek hij naar een jonge medevoetballer. Aldoor zijn tanden ontblotend. Onsympathieker was niet mogelijk.
Verbluft zag ik het aan, kennelijk is hij mentor van de kleintjes.
Misschien terecht. Maar die houding van hem…
Die bijzondere goal noem ik dan ook een kwallenbal.

man, vrouw, voetbal


Zus en ik waren vroeger niet geïnteresseerd in voetbal maar we deden ons best.
Bij een van de tv-wedstrijden kwamen we bij elkaar, zaten op de meest beroerde plaatsen, voerden bier aan en leegden de asbakken voor man en zwager. Tussendoor dronken we het bier op en vulden de asbakken. Solidairiteit, al was het maar zijdelings, vonden we belangrijk in een huwelijk.
Het voetbalspelletje zagen we als 2 jeugdbendes die om een bal vochten en hun gebied verdedigden als kwaaie honden,  ze schopten naar alles wat bewoog, scholden en kwatten het veld nat om slidings te maken; hadden ze een punt gezet, dan jankten ze van blijdschap en keken zus en ik elkaar aan.
Tijdens de rust legden we uit dat het vast  veel spannender werd  wanneer er een derde partij meedeed. Dan krijg je samenzweringen en vuile intriges, eedbreuken en corrupte aanvoerders en wie weet zou er een mooie dochter ingezet kunnen worden? Meer amusement, zogezegd.
Op hun beurt keken de mannen elkaar aan.
Ze smiespelden wat, stonden op en vertrokken naar de kroeg-met-groot-scherm.
Toen namen we zelf de luie stoelen in, legden de voeten op tafel en deden de televisie uit.
We waren bijzonder solidair met ze en waardeerden hun vertrek.

Voetbal en beschaving, vanaf eind 1800



Spotprenten uit de beginjaren van de voetbalsport,↑ toen er nog rangen en standen waren die ieder voor zich clubs oprichtten.
Chiquere clubs hielden zich liever afzijdig van het gemene volk: te ruw en onbeschaafd dus gevaarlijk.

Dat de bekrompenheid hoogtij vierde in vroeger jaren, is bekend, ik wist niet dat het bij voetbal ook zo enorm meetelde.

Een van de voorstanders van voetbal voor het plebs had een visionair punt:

Er is veel over voetbal geschreven, zo uitgebreid als dit boek las ik nog niet.
Een dikke pil, ruim 500 bladzijden. Dit is van de bibliotheek maar het is eerder een boek om zelf te hebben en af en toe hoofdstukken van te lezen.
           
_