Tuintje

(Bijna)alle bloemen en planten in het achtertuintje zijn me lief maar enkelen min ik meer.

Deze bekervaren  is er zo een. Het mooist als solitair op zwarte grond. Onze grond is niet diepzwart, daarom heb ik de varen  laten inhalen door zoveel campanula’s dat hij straks op een blauw kleed lijkt te staan. Een plant waar je van alles in ziet; van bovenaf heeft hij het patroon van een spinnenweb, van opzij de vorm een bijeengebonden boeket. En dan die getande bladeren, zo fijn krijg je ze nooit geborduurd.

Papavers. Zo markant, die kleur, de vorm.

Niet voor de opium en morfine, ik zou niet weten hoe ik dat eruit moest halen. Uit nieuwsgierigheid nam ik het platgedrukte bolletje van een uitgebloeide bloem mee naar bed en legde het onder mijn hoofdkussen, ik hoopte op een bijzondere droomtrip.

De trip bleef uit. In plaats daarvan was er het uitgestreken gezicht van echtgenoot.
Hij is nu uitgebloeid. De bloem, bedoel ik.

Het fotootje van de lobelia is slecht maar geeft de juiste kleur aan, de reden waarom ik ze elk jaar koop. In de schemering lijkt hij licht te geven. Goed voor een dooie hoek .

In een drukbezette tuin sta je altijd voor verrassingen.

Tuinwerk

Eens liepen vriend en ik door het tuintje van een zus.  We aaiden de kat en bevoelden de perziken.
Ze waren nog niet rijp, wel merkten we iets anders: de bodem veerde. Vreemd, bij elke stap hupten we ’n beetje, een gekke  gewaarwording. De kat opende een geërgerd oog. Hij hupte niet.

‘Wat is dat nou?’ vroeg vriend.
Er schoot me niets anders te binnen dan een flauwe grap. ‘Dat is speciale mest voor dit perzikenras, tegen de rot.’
‘Wat raar…’ Hij geloofde me niet.
We hupten wat heen en weer en net wilde ik toegeven dat ik het niet wist toen zus er bij kwam. Ze zag ons springen.
‘Je heb het al gevonden. Goed idee van ons hè, we wisten niet wat we er mee aan  moesten en wilden het niet bij de vuilnis  zetten.’
Ze zag ons onbegrip.
‘Dat oude grote matras weet je wel, met die binnenvering.’
Onze breinen werkten te traag. Wat wil je, met al dat gehups.
Luid en langzaam zei ze  ‘We-hebben-het-ding-hier-begraven…. ‘

Tuin(knoei-)werk

hibiscus2

Ge- en verknipte hibiscus. In het voorjaar zal hij weer uitlopen en kan ik hem bijhouden
zonder een hoogwerker te huren.
Intussen staat hij erbij als een bonestaak. Het lijkt me wel wat er een lantaarntje aan te hangen, of een minivuurtorenzwaailicht.
Een grote kerstbal is ook nog een optie.

In het achtertuintje ziet het er beter uit. Mooi bevroren passiflora, jammer dat de witte waas niet te zien is. ’s Morgens vroeg lijken de blaadjes omrand door glittertjes maar dan is de camera-accu weer net leeg of hij zit in de tas die ik niet kan vinden.
Nou ja, zo is hij ook mooi.
Het tuinwerk is voorlopig gedaan. Graag had ik een zwembad uitgegraven en van het zand een klein alpje gebouwd. Skibaantje voor de buurkatten en extra schuilhut voor de muizen,  koek-en-brokkie erbij.
Maar de grond is bevroren.

Welke struik was dit?

Dit struikje – zie foto’s- kwam zomaar bovengronds, ongeveer 3 jaar geleden. Vlak naast  het vijvertje.  Een mooi ding ondanks dat  de onderste blaadjes geel en roodbruin werden. Gisteravond heb ik het (per ongeluk) kapot geknipt, hopelijk groeit het opnieuw uit nu er weer regen valt.
De vraag is: wie kent het en hoe heet het?
Het lijkt een hulstachtige,  maar de blaadjes zijn messcherpgetand, keihard, papierdun en ritselen ook zo. Het binnenste van stammetje en takken is geel, als bij zoethout. In die drie jaar werd het ongeveer kniehoog.
Ik heb het nog nooit gezien. Of keek er overheen.

Groeiweer

Dat het klimaat verandert is dit jaar duidelijker dan ooit in de tuin, dit zijn een paar van de bloemen die eind november nog uitkwamen, de passiflora zit vol nieuwe scheuten.

Dat biedt hoop.

Wij plantten elk voorjaar een geldboompje maar het zette nooit aan; om de een af andere reden wilde het niet lukken. Het wortelde niet of groeide krom, zat onder de luizen en eenmaal werd het kaalgevreten, vermoedelijk door een ongeduldige geldwolf.
Maar nu het langzamerhand ander weer wordt en langdurig warm,  misschien met wat extra pokon ….   ik kan het toch proberen?