Kappersperikelen

Meestal komt de thuiskapster maar af en toe ga ik naar een officiële.
Ik zat en vroeg of ze nog steeds geen paspruiken hadden.
‘Wat bedoelt u?’
Ik legde uit wat ik vaker aan kappers vraag:
wanneer iemand om een nieuw kapsel vraagt, laat haar dan een paar proefpruiken passen. Dan kan ze zien wat haar (ik ga uit van een vrouw) het beste staat en ideeën opdoen. De kapper  kan betere tips geven. Een paspop is niet hetzelfde als het hoofd van een client.
Het hoeven geen dure pruiken te zijn, het goedkoopste materiaal is goed genoeg.
Het antwoord was steevast vaag. Onnodig, de kapper had zelf voldoende kijk op iemands gezicht, duur, geen vraag naar.
Intussen zijn er misschien kappers bij wie dit wèl gebruikelijk is. In grotere plaatsen, bij grotere zaken. Ik weet het niet.

Het lijkt mij een geweldige service, denk eens aan de reclame
Ik hoef maar terug te denken aan de jonge jaren.
Andere mode, hippe schoenen, en een nieuwe hoofd.
Ik had mezelf best wel eens willen zien met een blauw kapsel. Bijvoorbeeld.
Wie weet wat de kapper aan mij verdiend had als ik het had mogen uitproberen.
Misschien nog steeds, ik droom van groene vlechten.
==