Winnen en vergeten.

Een mailtje met de ronkende titel:
Van harte gefeliciteerd! Uw gedicht staat in de prachtige bundel…’
Nu moest ik even knipperen. Welk gedicht dan?
Na het openen herinnerde ik het me, het ging om gedichten over je woon- of geboorteplaats.
Het klinkt aanstellerig maar ik wist het werkelijk niet meer, ik schrijf altijd dingetjes, het bureau ligt bedolven onder zoveel papiertjes met zinnen, titels, invallen, probeersels en andere prullaria  dat er een schep naast de stoel staat om de laptop uit te graven.
Met cryptogrammen had ik het ook eens, kwam er een brief binnen van een wildvreemde krant. Ik nam aan dat het reclame was. Man, die een nieuwsgierige aard had, pakte hem van de oudpapierstapel, scheurde de envelop open en trok wit weg:
‘Wou je zomaar vijftig gulden weggooien??‘ Was het een prijs voor een vergeten Kerstpuzzel.  Tja, dat kan iedereen toch gebeuren?
Enfin. Stadsgedichten.
Nu nog wachten wie van de geplaatsten de hoofdprijs heeft. Dat horen we pas 3 september, met dit logje heb ik in ieder geval een geheugensteuntje.

Moe’s ergernis, vroeger: ‘ jij zou je gat nog vergeten nog als het niet vastzat.’  Dat was nou ook weer overdreven.

Deze week gewonnen

Boekenbon van € 25 met het Volkskrant cryptogram.

Nog eentje van € 25 met een Jaspers’ cryptogram.
Tegoedbon van € 7,50 te besteden bij een warme bakker. Van de postcodeloterij.

Ik loop op wolken, fladder van kamer naar keuken, weet niet wat te doen, verzin een nieuwe auto, grasmaaier, afwasborstel, luxe mosterd, schoenen, jaarvoorraad kroketten en kom tot bezinning.
De bonnen gaan bij de twee andere die er al enige maanden liggen, boeken kopen doe ik niet gauw. Daar moet ik lang over nadenken.
Over de Warme Bakker beraad ik me nog. Ik ken er niet één die ik appetijtelijk genoeg vind maar hoop op een goed product,  het zal om iets héél lekkers moeten gaan.  Broodje kaas, jammie.