Smeltende polen. Impressie.

De Noordpool is voor driekwart verwaterd.
IJsberen dartelen in een afgepaald stuk zee, waar in het gekoelde water ijsbanen geplaatst zijn -tweedehands gekocht in Heerenveen, afgewisseld met imitatie ijsbergen van papiermaché die waterdicht verglaast zijn met doorzichtig koudstaal. Een dierenliefhebberige grootverdiener doneerde voor een paar duikplanken et voilà.  Opvang voltooid.
De ijsberen zijn getraind.  Ze halen zelf de blikken kerstsneeuw uit noodkastjes wanneer het oergevoel hun te machtig wordt, dan gooien ze sneeuwballen naar de vossen door wie ze uitgelachen worden vanaf de oprukkende toendra’s, een mals duifje in de bekkies.
De gezamenlijke regeringen bekijken nieuwe voorstellen voor het behoud van de pool maar, zoals een snugger lid al zei, als alles smelt is er geen pool meer. ‘Toch?’

Op de zuidpool komen de eerste groene punten door het laatste restje vorst. Voorlopig alleen ijsbloemen. Cactussen, palmbomen en passiflora worden eind dit jaar verwacht.
De laatste pinguïns kruipen bij elkaar, bang in een azc te worden gestopt. Huiverend slaan ze hun minivleugels om elkaar heen.
Een groepje eeuwelingen heeft toestemming gevraagd een paar Mexicaanse hallucinogenen te mogen kweken daar zij geloven dat Castaneda’s trips juist hier tot hun recht komen. De zon en de bloemen, love and peace weet je wel en halleluja, ideaal voor een maagdelijk land.
De gezamenlijke regeringen beraden zich nog, ze overdenken wat het beste is voor Antarctica, hun land en voor henzelf.

Advertenties

‘Het was een nacht….

.. die je normaal niet echt verwacht in bed…’

Aan ijsbanen denken en wegsoezen op schaatsen (ben ik allang verleerd maar erover dromen is ook voorpret),  wakker schrikken door een wak in het ijs waardoor ik bijna stikkend weer boven water kwam en het omgevallen glas uit mijn rug plukte (tonic, helaas), opnieuw wegdromen en in bergen halfbevroren insecten en Friese muizen terechtkomen die zwakjes protesteren tegen de WOC’s, en het ging maar door.
Ik geef het je te doen.
Terwijl ik me juist zo verheugde op de winter.
Sterker,  ik bad er om. Ongelovig stuurde ik verzoeken naar om het even welke god: let-it-snow  en  mijn-noren-willen-scoren.
Enfin. Nooit meer doen.
Doodloof werd ik wakker en bij het opstaan zag ik dat de vorst niets voorstelde.
Ik verschoonde het bed en verbande de winter resoluut.
Dan liever de lente.

Groeiweer

Dat het klimaat verandert is dit jaar duidelijker dan ooit in de tuin, dit zijn een paar van de bloemen die eind november nog uitkwamen, de passiflora zit vol nieuwe scheuten.

Dat biedt hoop.

Wij plantten elk voorjaar een geldboompje maar het zette nooit aan; om de een af andere reden wilde het niet lukken. Het wortelde niet of groeide krom, zat onder de luizen en eenmaal werd het kaalgevreten, vermoedelijk door een ongeduldige geldwolf.
Maar nu het langzamerhand ander weer wordt en langdurig warm,  misschien met wat extra pokon ….   ik kan het toch proberen?