Geen logjes

Het wordt een karig Bertjensweekend.

Vandaag was er geen tijd om iets te bedenken, morgen ook niet en overmorgen nog minder. Misschien laat in de zondagavond.
Er zal geen mens wakker van liggen, ikzelf het allerminst.
Integendeel, een paar dagen zonder Internet geeft een gevoel van huiswerkvrij zijn.  Voorbode van de vakantie.
Het is duidelijk: er is leven na een weblog ūüėČ
‚ėľ

Vragenlijsten

Ongeveer tien dagen geleden kwam er een verzoek binnenrollen van de gasleverancier. Het was een herinnering.

Onlangs hebben we u gevraagd een vragenlijst in te vullen. We werken continu aan het verbeteren van onze dienstverlening, producten en diensten. Uw mening is daarbij onmisbaar. Neemt u deel, dan maakt u kans op een van de 20 cadeaukaarten van Gamma t.w.v. ‚ā¨70,-*.
Het beantwoorden van een aantal vragen over onze dienstverlening en uw interesse in producten en diensten duurt slechts 5 minuten.

Een paar dagen geleden kwam dezelfde mail met dezelfde tekst. Ook deze gooide ik weg, uit ervaring weet ik dat de winkans ontzettend klein is, bovendien heb ik geen zin in deze troep. Heb ik adblock tegen reclame, krijg ik dit soort gezeur.
Het invullen is een kleine moeite, het gaat me om de dwingelandij waar ik niet tegen kan. Het is toch geen wettelijke plicht deze vragen te beantwoorden?
Ook webwinkels leuren met vragenlijsten.
Ik neem aan dat er goede sier (reclame?) wordt gemaakt met lovende antwoorden. Dan mogen ze de mensen er ook wel voor betalen in plaats van ze met een lullig waardebonnetje te lokken.

Thuis of in de winkels?

 

Deze advertentie las ik in de Trouw, volgens zeggen stond het ook in andere kranten.
De bedenker zal het zelf misschien een goede zin vinden, ik vind het kretologie. Internet komt niet uit de lucht vallen, winkeliers  hadden er op kunnen inspelen.

Is het volgende niet mogelijk?

Kleinere panden met voorbeelden van de te bieden koopwaar; wanneer men aan de toonbank ook een digitale bestelling kan plaatsen wordt service geleverd. Kost minder aan personeel. Gewone winkels kunnen daarnaast blijven bestaan als ze dat willen.
Op die manier houd je gezellige koopstraten zonder dichtgeplakte winkelruiten, alleen zijn de online-zaken kleiner.
Overgebleven ruimtes zouden besteed kunnen worden aan fatsoenlijke toiletvoorzieningen, meer  thee- en koffiebars, leeszaaltjes, kleine filmzaaltjes, rustpunten, minimusea, ik noem maar wat.
Uiteraard vergt het veel aanpassing, toch lijkt het me een betere oplossing dan lege etalages. Die doen afbreuk aan de sfeer.

Verbroken…


Vanavond viel de verbinding met Internet uit.

Ach, nou ja, dat wordt lezen. Dacht ik. En ik las.
Zojuist toch even even geprobeerd op tablet, en ja, verbinding hersteld.
Dat had me in de beginjaren van computergebruik moeten gebeuren, in alle staten was ik. Indien er geen kind voorhanden was belde ik er een: ‘heb je even tijd? Alsjeblieft en please? Ik weet niet wat ik gedaan heb maar de boel is kapot en wat moet ik nu doen enzovoorts.’
Daar had ik geen rust van, dacht alleen maar aan wat ik had willen mailen of wat dan ook,  kwam niet op het idee om iets anders te doen. Nerveus werden alle knoppen geprobeerd, een wonder dat ik niets stuk maakte.
Intussen heb ik niet alleen ’n beetje bijgeleerd, ik ben ook wat minder freaky. Geen web? Pech gehad; televisie, boeken, beetje breiwerk, puzzels, er is altijd een vervangmiddel en vaak is het nog leuk ook. Of ik bel een zus.
Niet meer in paniek raken wanneer ik het web niet op kan, er is ook nog een andere wereld.
Een verworvenheid al zeg ik het zelf.
Nu het weggevallen geluid nog.
Of zal ik zelf zingen? ūüé∂

Alle foto’s en krabbels verdwenen.

Van de een op de andere dag;  alle opnames en schetsjes van vóór eind augustus.
Meteen  bij AGV gekeken en bij McAfee Рgeen virusmeldingen, alle updates zijn  uitgevoerd, ook die van W10 heb ik  gecheckt.
Het is een raadsel; teksten en formulieren zijn er nog, ook de verhalen en gedichtjes. Die waren kennelijk niet interessant genoeg of juist wel, kwestie van bekijken.  Animaties zijn eveneens blijven staan, wie snapt dat nog?
Van de foto’s is het jammer, er waren veel vakantieplaatjes. Opnames waar ik aan hechtte, aan die van Ierland en Frankrijk in het bijzonder.
Babyplaatjes van mezelf had ik niet maar het is een droeve gedachte dat ik ze had kunnen hebben en nu kwijt zou zijn. Snik.
Bij deze weblog is nog een klein voorraadje, dat is een minilichtpuntje.
Ik moet op een verborgen knop hebben geklikt, dat hoop ik tenminste. In theorie kan hem dan terugvinden.
Stom:  het eeuwigdurende plan om te backuppen hoef ik nu niet meer uit te voeren.

Deze heb ik nog, je ziet dat ik het verdriet voorzag.‚ėĽ

snik
snik