Pandemie in drie hoofdstukken

Het complete verhaal.

Verziekende luchten gaan de wereld rond.
Voor vluchten is het te laat.
We wachten; zullen we het overleven?
=

Nog eenmaal corona

Een boterkuip Bona
twee toetjes van Mona
dat kocht mister Jona
in de staat Arizona.

Hij dacht met de rijmen
het virus te lijmen
dat het zou bezwijmen
door opzichtig slijmen.

Het virus? Dat lachte
om deez’ halvezachte
en zond -als verachte-
zijn zieke gedachte.
==

Corona of niet…

…we zullen naar de winkel moeten.
Eens in de maand laat ik boodschappen bezorgen maar verse etenswaren heb ik ook nodig.
Het was minder druk dan anders op marktdag.
Bij de ingangen stond een fles zeep en papier om het handvat van de winkelwagen te ontsmetten. Ik deed er meteen mijn handen mee maar ja, daarna pak je een krop sla, tomaten, weegt bonen af, zoekt goed fruit enzovoorts, waarbij je je afvraagt hoeveel handen je al voor zijn gegaan. Je ziet mensen meerdere stuks oppakken  en terugleggen voor ze uitkiezen.
Hetzelfde bij de eieren, kaas, brood, beleg.
Ik wilde een doosje chirurgenhandschoenen  kopen en er een paar aantrekken maar het leek me zinloos nu ik de halve winkel al had gehad.
Op de markt was niet veel volk. Dat is niets nieuws, op kleinere plaatsen sterven markten uit, daar valt voor corona geen eer aan te behalen.
Over een paar dagen is de uitvaart van een kennis, ik weet nog niet of ook hiervoor speciale voorschriften zijn. Ik hoop niet te streng en heb bij voorbaat met de nabestaande te doen.
Een boks geven met de elleboog? Of wat?
=