Eigenwijs brein

Al twee afleveringen gemist van Ruben Terlou, Chinese Dromen.
Ik had het me nog wel keihard voorgenomen: DIT GA IK ZIEN.
Maar door andere  dingen werd het vergeten.
Mijn brein raakte niet onder de indruk van het plan noch van het keiharde aspect. Ik zal de voornemens moeten noteren en de agenda om de nek hangen.
Wat ik gek vind is dat ik plannen voor extra-lekkere maaltijden altijd onthoud.
Dat verschil begrijp ik niet.
Alsof het brein mijn gedrag dicteert, en passant zwaar discriminerend.
Het herinnert zich mijn lekkere trek, kooklust, slaapzin, gezelligheidsafspraken, simpele maestro, kortom, al die ‘leuke dingen voor de mensen’.
Maar denkt niet aan die documentaire of aan de titel van dat speciale boek wat ik wilde bestellen, belafspraken met de bank, niet eens aan de annulering van een te duur kerstdiner.
Het is een onaangenaam brein. Het denkt dat ik alleen nog simpele dingen wil, àls het al denkt.
Aftands voor zijn tijd. Voor MIJN tijd.
Wat moet je daar nou mee.
==

Het onnozele brein

Trump vs Poetin.
Nog geen kabinet.
Pinata’s.

Hoofddoeken bij politieuniformen.
Kouwe grond-psychologie.
Dromen.
Drones.
Enzovoorts enzovoorts enz.
Zoveel onderwerpen waar je ’n beetje over nadenkt maar te weinig van weet om een standpunt in te nemen.
Ik lig er niet wakker van, het komt alleen bij je op, af en toe.
Je zou je hoofd moeten kunnen opschonen, ontslakken om in hedendaagse stijl te blijven.
Alle ballast eruit en…
..en dan?
Daar denken we nog over na.