Dag gasten en hallo dooie boom

_
De gasten zijn vertrokken, beddegoed geruimd.
Het huis is weer van mezelf en de vaatwassers pruttelt.
Een kind te logeren hebben, al of niet met partner,  is heerlijk, daar kan geen weblog tegenop. De napret is groot en groots. De resterende lekkere hapjesvoorraad ook; die kan ik mooi inhalen bij de Brekende Dijken op Uitzending Gemist.

Eerst even over begroeisels van de oude kersenboomstam.
Er zit een mos?zwam? – onbekend voor ons- op het afgezaagde plat. Daarbovenop nog een ander ding hetgeen we aanzagen voor iets viezelijks maar dat eveneens een plant blijkt te zijn, net als het beige rolletje dat er achter ligt.
Heel apart, het geheel lijkt op een pannenkoek  met oude spinazie en een vluchtende muis.
Dat de boom dood ging was jammer maar we krijgen er een mooi ding voor terug nu de zijkanten bemost raken.
Dat hij ook nog een slipper geeft is helemaal het einde. Moet een antwoord zijn op het sintversje.

mos5

Advertenties

Boompje

-Goed, schrijfster worden had ik niet in me en van tuinieren had ik ook geen verstand.
Maar voor dit boompje zorgen kan ik in ieder geval, vooral ook door de mooie naam: witte amandelboom, een prunussoort.
Het is een beeldje, dat opvallend klein blijft; na ca tien jaar niet hoger dan zo’n 60 à 65 cm met voor het eerst één opschietende tak. Misschien heb ik het de eerste jaren te vaak verplaatst; al dat uitgraven en herpoten moet een aanslag zijn geweest op een zijn/haar gestel.  Naar iemand me vertelde zou het een heuse boom moeten worden, blijkbaar doe ik het niet zo goed als ik zelf denk..
Het geeft niet, ik vind het mooi zo, grote bomen passen niet bij een rijtjeshuis.
Daar krijg je maar onenigheid van.