Boekenbon


De inktcartridge was leeg, altijd vervelend want zo’n ding is vrij prijzig.
Deze keer was dat geen probleem omdat ik een boekenbon van 20 euro had; hoefde ik alleen ’n beetje bij te passen.
Naar de boekenwinkel.
‘Niet geldig voor dit artikel, mevrouw.’
 —  ‘Maar ik hoef er toch niet per se bóéken voor te kopen?’
‘Nee, maar wel iets met papier. Dat is een andere BTW, sorry mevrouw.’
Begrijpen deed ik het niet en dat hoeft ook niet want het helpt niet.
Nu moet ik iets bedenken wat ik voor die boekenbon zal kopen.
Dat valt niet mee, bureau en laatjes zitten vol met schrijf-, teken-, kopieer- en kladpapier.
Er zit maar één ding op: ik geef hem cadeau aan iemand anders. Wanneer de ontvanger voor hetzelfde probleem komt en de bon ook weer weggeeft wordt het een handig doorschuifsysteem, zoiets als de vroegere doos eau-de-cologne die uiteindelijk  bij de oorspronkelijke eigenaar terecht kwam.
Wie is het eerst jarig?
Advertenties