Bang in het donker.

Langzaam, uiterst langzaam open ik de deur, een piep smorend in een vlugge stop.
Onhoorbaar sluipend kijk en luister ik.
Niets te horen, niets te zien anders dan de gebruikelijke zaken.
Links voel ik de zijmuur, me vasthoudend vervolg ik de weg naar achteren, gespannen de stappen tellend, vier, vijf, zes, nog vier, dan een razendsnelle run, de volgende deur, tastend naar het sleutelgat, o god, en ja….
Halleluja.
Veilig aanbeland doe ik mijn ding en neem de weg terug, gehaast en gerustgesteld dat ik de tocht veilig volbracht.
kroketkibble-4494929__340
En bakte de kroket die ik in de diepvries wist in de garage waarin ik ’s avonds eigenlijk niet naar toe durf omdat de buitenlamp stuk is.
Honger helpt.
===