Moppie en Pietje

Moppie en PietjeOudje uit 2012, ik heb hem al eens geplaatst, denk ik.
Af en toe kom ik deze foto weer tegen en dan kijk ik een paar tellen, soms een minuut of langer.
Zo rustgevend,  genoeglijk samen slapend alsof ze in de kattenhemel zijn.
Ze waren van de buren en woonden ook een beetje bij ons.
Zwarte Mop was de oudste, Pietje iets jonger.
Mop was de baas en had het doorlopend op Pietje voorzien, gunde hem niets.
Ik was dan ook verbaasd ze hier op de bank te zien liggen, vredelievend tegen elkaar aan, op een stapeltje bijeengeraapte kussens. Goed dat ik een camera bij de hand had, man zou het nooit hebben geloofd.
Ze zijn verhuisd, ik weet niet hoe het met ze gaat, maar dit is een mooie  herinnering.
==

Kort verhaal in drie limericks

hondimages

honddog

Er was eens een Drentse patrijshond
die liep voor de gein in Parijs rond
hij zag een Frans dogje
een lieflijk gedroch(t)je
gekleed in een jurkje van grijsbont.

Ze trouwden in l’Hôtel de ville
en aten veel ratatou-ille
ze dronken Pernod
en fijne Merlot
geknutseld van brokkencamille.

Ze leefden nog lang en gelukkig
nooit kijvend of bozig en nukkig
zo werden ze oud
en vierden het goud
al was het dan enigszins krukkig.
=
©Bertie Bertjens

Toilet

Iets wat me altijd verbaast in poëzie en proza, is het gebrek aan belangstelling voor de wc. Toilet als je dat liever hoort. (Zelf denk ik dan aan een feestjurk van vroeger).
Er rust een taboe op.
Waarschijnlijk vanwege het doel.
Bovendien is er niets sexy aan al bestaan er mensen met bijzondere eisen.
toiletdoor-1229144__340
Toegegeven, er valt niet veel over te zeggen.
Maar wat was het het een fijne plek om in alle rust te lezen, niet zo gek met die grote gezinnen van toen.
Ook was het een prima geheime leesplek voor verboden lectuur, dit leerde ik van gesmiespel door broers en buurjongens, allen grote-gezinskinderen dus weinig privacy kennend.

Nog steeds zitten mensen er graag.
Het is privé, meer dan ooit belangrijk voor werkenden. Appen, mails, info, roddeltjes, stiekeme dates en godweetwat er allemaal bekokstoofd wordt.
Zelf ben ik die leeftijd te boven.
Ik zou niet weten wie ik een geheime boodschap moest sturen..
==

Kerstverhaal 3

Mismoedig hingen de astronauten in de raket, onmetelijk diep in de ruimte.
Ze dwarrelden een beetje heen en weer en duwden zich af van het ene venster naar het andere.
‘Als ik geweten dat dat ik de kerstdagen zo erg zou missen…’ zei de een
‘…was ik ook thuisgebleven,’ maakte de ander de zin af.
Voorlopig geen bereik, wachtend op return, het viel ze bitter tegen.
Ze zaten in een vertrekje dat ze hadden opgetuigd met een kleine plastic kerstboom, versierd met lichtjes.
‘Muziek?’ kwam de derde binnenvallen. Hij reikte al naar de knoppen maar de een hield hem tegen. ‘Nee joh, dan huil ik mijn ruimtepak vol.’
Ze zwegen.
‘Alles onder controle?’
‘Uiteraard, deze avond hebben we vrij.’
‘Nou dan, waarom geen liedje?’
‘Nee echt niet, ik …
…wat is dat?’
kerstboomdonkerchristmas-2919725__340
Er klonk een geluid, van ver, vaag, brokstukken van een oud aards lied, met tussenpozen doorkomend.
Ze keken op en zagen iets bij een van de ramen.
‘Kijk nou,’ fluisterden ze, ‘kijk nou toch, Houston vond ons, verrassing…’
Geëmotioneerd luisterden ze en keken naar het beeld in de ruimte, onvolledig maar onmiskenbaar.
Stokkend neurieden ze mee.
Zodra de verbinding weer volledig was zonden ze enthousiaste bedankjes, ‘een waardevolle surprise, thank you very very much!’
In Houston keken ze elkaar verbaasd aan.
‘What? What are they talking??’
==

Over geloven. Ik vraag me wel eens af..

..hoe zou de bewoonde wereld eruitzien zonder religies?
Anders gezegd: hoe zou het gedrag zijn van de mensen, wereldwijd?
Ik vermoed dat het nooit zover zou zijn gekomen.
religiesymbols-835892__340 – Er zijn altijd mensen die zich willen profileren en een geloof in het een of ander is een handig instrument.
– En mensen die de natuur als leidraad zien,  geschikt om er een godheid in te plaatsen.
– Verstandige mensen, die inzien dat we regels nodig hebben, vertaald in wetten, voor een veilige samenleving. Voor we elkaar opvreten.
– Enzovoorts. Ieder kan waarschijnlijk meer punten opnoemen.

Het zou wel saai worden.
We danken veel feestelijkheden aan het geloof, van kerstmis tot de eerste zonsopgang, van kermis tot dodendansen, waarvan er veel dezelfde oorsprong hebben.
Genoegdoening of troost zouden we moeten zoeken in andere dingen, geen god die vergeeft of luistert.
Een reden minder voor uitingen van pracht en praal, kerken bijvoorbeeld.
Het gevaar van koningen die het zouden overnemen, keizers, presidenten.
Ook hiervoor geldt:  enzovoorts.
Je raakt er niet over uitgedacht.

Ik heb er niets aan maar toch komt het wel eens bij me op.
===