Zomaar wat woorden.

In de winkel liep ik tegen een karretje op.winkelwagenshopping-cart-309592__340
Oh sorry,’ riepen we automatisch, de mevrouw die duwde en ik.
‘Ik nam de bocht te klein,’ lachte ze.
‘Geeft niet, we zijn er heelhuids vanaf gekomen,’ zei ik.
We knikten en liepen door.
Even later drongen de woorden tot me door: bocht te klein – heelhuids-.
Niets bijzonders, gewoon enkele loze zinnen.
Hoe komt het dan, dat die soms blijven hangen.
Je vangt ook wel eens iets op van vreemden.
Op een terras hoorden we eens een man uitvaren tegen een(zijn?) vrouw ‘waar koop je zulke rotzooi?’ Merkbaar kwaad.
De omstanders grinnikten. Wij ook.
Nu ik er aan terug denk: nog steeds.
Waarom? Dat weet ik niet.
Misschien maken we te weinig mee.
==