Dat één koffiekopje in zoveel stukken uiteen kan vallen.

Hoe bestaat het, dacht ik bij het overzien van  de schade waarvan ook nog een deel  onder tafel, kast en stoelen vloog.  Hoe krijg ik het voor elkaar, de hoogte was nog geen halve meter, dit moet wel een extra portie geluk brengen.
kopjebreekt20221018_103337
Het gebeurde rond 10 uur vanmorgen.
Daarna bleef ik alert op het te verwachten geluk.
Bij elke appje, rinkeltje en iedere voorbijganger veerde ik recht, bedacht  op dat geluk. Vooral die extra portie deed de spanning toenemen.
Vanmiddag besloot ik het voortuintje te schoffelen, dan zag ik de voorspoed tijdig aankomen.
Een buurvrouw  kwam gezellig bij me zitten.
Een vrouw wandelde voorbij met een hijgende hond.
Een kennis toeterde.
Verbeten schoffelde ik door, waar bleef dat verrekte geluk nou.
……..
Toen heb ik de schoffel opgeruimd en ben naar binnen gegaan waar ik, moe van het gewroet en zinloze  uitzien, in slaap viel op de bank.
Nu probeer ik de teleurstelling te vergeten maar hoop daar niet zo lang op te hoeven wachten als op dat  schervengeluk.
===