Moeder aarde vertrekt. Een tegennatuurlijk verhaaltje.

aardehuman-65931__340
‘Daar gaat ze, daar gaat ze, kijk nou toch.’
‘Praten we almaar over emigreren,  over de betere planeten, superklimaten, verderdenkende presidenten, sociale ruimtes, manen met mooiere mannetjes, luxere raketten en weet ik veel…
geeft zij er zelf de brui aan.’
‘Eigenlijk wel logisch, ze kon geen goed meer doen. Van mens tot lucht en alles ertussenin, het is vervuild, te koud of te warm, alsof het haar schuld is.’
‘Nou je het zegt, best zielig.’
‘Ja.’
‘Maar..
…wacht eens,  wat moeten wij nou? We staan  op een loos platform in de lucht, in het niets, o god, help nou toch, waar kunnen we naar toe? waar zijn de tenten?  we gaan er aan, mammie, denk aan je kinderen,  is dit je wraak?’

MA hoort het gejeremieer.
‘Bekijk het maar,’  mompelt ze en versnelt.
===