Niets meer aan te doen (slot)

De rotzak,  nu moest ik natuurlijk extra bang worden. Alsof ik dat niet doorhad. Hah! De borrel deed me goed, ik snapte hem helemaal.
Nu nam ik een kloek besluit. (zo mooi nietwaar: een kloek besluit, een van de betere termen).
De doos weer dichtmakend –met vaste hand!- overdacht ik een ferm antwoord, zocht een pen.
Es even denken.  Eh..
En dan weer inpakken.
Hoe zat het ook alweer? O ja, plakband. Of touw?
Het lukte me de boel stevig dicht te maken.
Nu nog opsturen.
Met een kauwgumpie tegen de kegel fietste ik lijnrecht naar het postkantoor, en verzond de doos retour afzender. De vent achter de balie keek me raar aan toen ik het pakket neerkwakte, poeh, morgen zou er iemand nog veel raarder kijken.
Opgelucht reed ik terug, ziezo, daar was ik van af.
Had ik toch maar netjes opgelost.
flesalcohol-1961542__340Terug in de keuken zette ik me met een big smile weer aan de keukentafel, een goede afloop vierde je met een forse bel. (Wat is onze taal toch goed gevuld, nu dit weer: een forse bel, schitterend toch?)
Ik schonk mezelf in, grinnikend.
Spelend met een stukje papier dat — eh, papier? wat?
O my god, het antwoord, glad vergeten. Nu zou hij niet snappen wat ik bedoelde, wat bedoelde ik ook alweer, kurristus, wat moet ik nou.
Jankend nam ik een slok, spijtig al wist ik niet precies waarom.
Godverdesnotter.
Tranen stroomden het glas in, ook dat nog.
Ik ging naar bed, nam een nieuwe fles mee.

Hier was niets meer aan te doen.
==
©
Brt Bertjens.