Oom S. overdrijft

Mist

Het werd mistig. Tijd om Oom S. naar bed te sturen met zijn jeugdverhalen.
Eenmaal zat hij zo op te scheppen over vroeger, toen er nog echte rampen gebeurden en de mist honderdmaal erger was dat we het er nog over hebben.
mistfantasy-2847724__480‘Eén keer,’ aldus oom S, ‘was de lucht ondoordringbaar en liep je er tegen aan met een bons.  Was de mist aan het bevriezen.
Vreselijk eng was dat omdat het zo dik tussen de woningen hing dat we dachten dat de ijsharde lucht de huizen zouden pletten met ons erbij, bijna iedereen zat binnen want als je naar buiten wilde, bonkte je meteen tegen de bevroren mistmuur op.
Door de ramen zagen we vage vormen, van mensen, een hond en fietsers die waren ingevroren, ze konden alleen maar  wachten op dooien en oplossen van de mist. Met grote angst luisterden we naar alle weerberichten en hoorden van een eigenwijze  weerman die zich een weg hakte met een gloeiende kachelpook. Hij voorspelde sneeuw en net toen de stenen en dakpannen begonnen te kraken zette de dooi in maar eerst….’
Toen luisterden we niet meer.

Geloof het of niet, wij hadden die oom.
Hij leeft al lang niet meer,  daarom heb ik
het zelf een beetje aangedikt.
==