etensluchtje

Geurig huis

Even terug naar de rijdende rechter van gisteravond.

etendinner-2027953__340 - kopieDaar kwam o.a. ter sprake dat de ene buur kon ruiken wat een ander kookte/bakte.
Er was geen duidelijk antwoord. Jammer. Ik had graag een aanwijsbare oorzaak willen horen.
Wij ruiken in onze woning al jaren etensluchten van iemand anders, we wisten niet van wie. We roken het ’s avonds, ongeveer rond tien uur maar niet alle dagen. Ook bezoek en logé’s merkten het: iemand bakt iets lekkers. Ergens in het blok. Een van de andere buren rook het eveneens en ook zij kon de bron niet achterhalen.
De geur was alleen in de kamer, we dachten daarom aan de schoorsteen als doorgeefluik. Dat leek het meest logische.
De laatste jaren is het een stuk minder, het valt nu op als ik iets ruik, er  wonen dan ook minder personen per huis.
Al is het geen halszaak, wel waren we -en ben ik nog steeds-  nieuwsgierig hoe die geur binnenkwam/-komt.
We vroegen het een aannemer. Zijn woorden: in een blok kunnen van de eerste tot de laatste woning kieren of naden zitten van boven tot beneden, tussen vlieringen en kelders. In schoorstenen ook. We weten het niet.
Later vroegen we het een ervaren metselaar. Hetzelfde antwoord en: je kunt het hele blok steen voor steen afbreken en nog niets vinden. Er zijn luchtstromingen. Dat laatste klopt, er is ook een tocht in de woonkamer, je voelt het op maar één plek terwijl we met de verbouwing alles hebben nagelopen, dubbel glas, enzovoorts. Wonderlijke dingen zijn dat.
Enfin.
We hadden geen last van de luchtjes, het enige nadeel was dat we trek kregen en zelf ook aan het bakken sloegen.
Als variant op het gezegde: zien eten doet eten.
==