boek

Baantjer, doordrenkt van fatsoen.

Er zat een oude Appie_Baantjer in de minibieb, Baantjer compleet deel 3.
Behalve aardige praktijkverhalen waren er beschouwende stukjes over mensen die hij kende.
En toen wist ik het weer: je gaat bij hem ten onder in beschaafd fatsoen.  Hij waardeerde bijvoorbeeld Wim Sonneveld  omdat er geen onvertogen woord gesproken werd behalve ‘verdulleme’ in  frater-venantius-songtekst  , geen woord over diens humor.
Poëzie bewonderde hij ook, voornamelijk het werk van Nederlandse dichters uit de negentiende eeuw, ‘vrijwel allemaal theologen’ dus beschaafd in woordgebruik.
Beschaafd, fatsoenlijk, dat leek zijn enige criterium.
Je merkt het ook aan zijn beschrijving van een paar criminelen die hij wel mocht, ondanks hun daden. Ze waren dieven maar dan wel fatsoenlijk in hun gedrag.
De Zeedijk? Weliswaar een berucht centrum maar was eigenlijk zo beroerd niet.  Dronkemans- en seksproblemen  werden elke nacht keurig opgelost door aanwezig personeel, zonder nette mensen er mee op te zadelen.

Natuurlijk weet ik dat het een zedige tijd was, jaren 1945 – 1950.
Maar het zo schoolmeesterachtig beschreven te zien is ronduit vervelend, alsof het boek voor jonge juffrouwen bestemd was.
De tijd stond niet stil en dat wist hij toch ook? Hij overleed pas in 2010.
Indertijd vond ik zijn politieverhalen best leesbaar, deze bundel heb ik zo vlug mogelijk teruggebracht.
Baantjer266px-Appie_Baantjer

38 gedachten over “Baantjer, doordrenkt van fatsoen.

  1. Ik zie dat je een foto hebt van toen hij een lintje kreeg….ik was erbij met Edwin. Die avond werd zijn 75ste verjaardag gevierd en zijn 50ste boek uitgereikt.
    We hadden hem al eens eerder ontmoet en toen vroeg hij aan Edwin: “Weet je wanneer je in de puberteit komt? Als je ouders lastig worden!”.
    Ik lees hem wel graag….. maar niet teveel achter elkaar, dan gaan ze op elkaar lijken. Ideaal leesvoer voor vakantie of als ik ziek ben.
    In sommige boeken komt dokter van Aken voor….. in de korte tijd dat ik in Purmerend woonde was dat mijn huisarts, ik werkelijkheid heette hij van Keulen. In het boek was zijn praktijk in de Rietfluitstraat….. het was de Schalmeistraat en een schalmei is een rietfluit. Zo heeft hij heel veel herkenbare dingen. Hij woonde lange tijd in Purmerend.

    Geliked door 2 people

  2. Wat je nu schrijft is voor mij nieuw, ken alleen de brave tv serie.
    Nou in de jaren na de oorlog begon het ook wel te broeien, me zo en zo de oorlog wilde vergeten en vertier opzocht. Hans

    Geliked door 2 people

  3. Het was een gezellige tijd in de onderwereld van Amsterdam. Schele Frits, Jochem met de klompvoet, zwarte Riekie en natuurlijk Hans Hak, de karatekoning. De kit kende zijn pappenheimers. Toen Dolle Dorus werd doodgeschoten, op klaarlichte dag, voor het raam van Grote Gezina, was het even hommeles. Maar toen een dag later Gurovitz, bijgenaamd de Joego, met doorgesneden keel in het water van de Oudezijds dobberde, keerde de rust snel weder. Hij komt ze nog wel eens tegen, de oude rechercheur. Dan groeten ze elkaar en lachen een beetje, en heel soms, in het café, heffen ze het glas. Op de goeie ouwe tijd.

    Ik heb geen idee wat ik zojuist opgeschreven heb. Ik heb nog nooit een Baantjer gelezen. Toch eens doen. 🙂

    Geliked door 3 people

    1. Ha, heel wat anders dan het Winterplan. 🙂 (Ben nu op pag.93, 👍)
      Baantjer schreef nette boeken over de de misdaad rondom bureau Warmoesstraat, de serie met De Cock -met ceeooceekaa- was onderhoudend. De enige film die ik zag was vergelijkbaar.
      Maar ja, dat is míjn smaak.

      Geliked door 1 persoon

      1. Ah, je bent de Winter aan het lezen? Leuk! In het verleden las ik veel politieromans en detectives, Havank, De Saint, Maigret, Christie, Sjöwall en Wahlöö. Maar Baantjer is me op de een of andere manier wat ontgaan. Speelde Piet Römer niet De Cock in de televisieserie?

        Geliked door 1 persoon

  4. De aanleiding of oorzaak voor de verruwing mogen we zelf invullen. Maar inderdaad regelde men vroeger zaken die onmin in zich droegen met woord of vuisten. Schieten, steken, martelen, het was allemaal niet aan de orde. Als politieman was je nog iemand. Ook ik herinner me nog wel dat we die lui in hoog aanzien hadden. Toen de revolutie uitbrak aan het einde van de jaren zestig takelde dat aanzien direct af en verdween het fatsoen. De spuitjes ingeruild voor de Chinees, en die nam niet alleen Nassi mee of Babi Pangang, maar ook opium en heroine…En daarna ging het mis…en hoe…

    Geliked door 1 persoon

    1. De verhalen ken ik, maar niemand maakt me wijs dat er geen onvertogen woord viel, geen criminaltieit was, geen souteneurs….
      Dat het onderling opgelost werd is een pré.

      Like

  5. Ha ja Baantjer en de Cock met Cee Oo Cee Ka. Jeugdsentiment. Braaf en netjes, dat wel en altijd met ´s avonds een borrel aan tafel met mevrouw de Cock als de zaak was opgelost.
    Nu niet meer voor te stellen dat ik het nog spannend vond ook.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.