...en meer·eten

Pannenkoek XXXXXL

pannenkoekpancake-31751__340
Zodra het woord viel riepen een paar jongens steevast ‘dan moet je onze broer hebben, hij kan er makkelijk vijf op. En meer.’
Niks bijzonders, vond ik, dat aten wij ook.
Tot ik zag hoe hun moeder ze maakte.
Voor elke koek maakte ze een kom nieuw beslag, brak er een ei in en roerde er boter door. Ze deed er nog iets in maar ik kwam niet aan de weet welk ingrediënt, haar eigenste koksgeheim. Het ging in een enorme koekenpan met nog meer boter en werd deskundig gegaard en gebruind, met de deksel omgedraaid en nog even gebakken.
Soms gingen er rozijnen in, of schijfjes appel.
Het resultaat was een centimeter-dikke koek die royaal over het bord hing, daarover werd nog iets zoets gestrooid of gesmeerd.
Met mijn zuinige Hollandse afkomst bekeek ik het met ontzag, mijn moeder had het ding waarschijnlijk in een dozijn punten gesneden en er nog het Angelus voor gebeden ook.
En inderdaad, de broer zou er zeker vijf opeten als zijn moeder het had toegelaten.
Later hoorde ik dat het typisch plattelandskost was van vroeger.
Of dat waar is weet ik niet, ik bleef het liever op mijn eigen manier doen.
=