toekomst vs herinnering

Later…

… woord vol beloften.
Wat keek ik uit naar die tijd.
Bijzondere kennis zou me ten deel vallen, familiegeheimen geopenbaard, geen broer die over me baasde.
Kleding en kapsel uitzoeken zoals ik het wilde.
Eten naar mijn smaak, ik watertandde bij de gedachte aan toekomstige lekkernijen.
Kortom, eigen baas zijn.
En dat ben ik, sinds -zeven jaar geleden- echtgenoot overleed.
En weet je wat? Er is niks aan.
Maar ja, als kind dacht ik niet op lange termijn.
Gelukkig maar, nu heb ik tenminste genoten van die geheimen en dat lekkere eten.
Dat is herinnering  in plaats van toekomst en van evenveel waarde.
Broer is niet meer.
=
vervelenhatena-1184896__340
==