piekeren

Over piekeren

Toen ik nog heel jong was nam ik klakkeloos de mening over van pa en moe.
Niet lang daarna die van de zussen en grote broer.
In de brugklas leerde ik zelf na te denken, voor zover dat mogelijk was.
Na de verhuizing naar Brabant en de overgang naar de MULO veranderde er iets: ik leerde te piekeren.
Was het zuiden echt een lachertje?
Waren die van boven de Moerdijk echt grootbekken? En de Limburgers dan?
In het kielzog daarvan nam ik meteen de buitenlanders mee: deugden ze echt niet en waarom eigenlijk niet? Ik kende pientere Indonesische meisjes, Spanjaarden en Italianen en The_Blue_Diamonds,  maar hoe zat het met die Turken en Marokkanen? Dat was moeilijker, zij zaten niet op de scholen waar ik zat maar de vooroordelen waren er, ze woonden vlakbij ons. Wat was er niet goed aan ze?
Ik keek en zag en dacht en wist eigenlijk nooit precies wat ik nou denken moest, ik kwam er niet uit. Tieners weten niet altijd wat ze moeten denken, als ze al denken.
Jong paartje zijnde verhuisden we naar een kleine plaats waar het buitenlanderpiekerprobleem zich nauwelijks voordeed.
Maar er waren wel drukke kinderen en buren en blafhonden en brommers en al de gezinsdingen die je aan het piekeren zetten: hoe lossen we dit op.
‘Er komt verdorie nooit een eind aan,‘ dacht ik vaak, de vroegere piekerproblemen indachtig.
Nu pieker ik niet meer.
Hoogstens over de inhoud van een nieuw logje en of het goed of slecht is zal me worst wezen.
==

36 gedachten over “Over piekeren

  1. Dat is ook iets wat je moet leren….. schouders ophalen en doorgaan!
    Hoeft niet altijd, maar veel dingen zijn eigenlijk niet belangrijk genoeg om over te piekeren.
    Het lukt ook niet altijd….. sommige dingen houden een mens nou eenmaal bezig, of je wil of niet!

    Geliked door 1 persoon

  2. In de brugklas leerde je denken? Ik ben jaloers! Ikzelf, verwaande puber zijnde, dácht dat ik dacht, in de volle overtuiging dat ik het wereldraadsel aan het oplossen was, tot iemand hoger in rang iets anders beweerde en ik onmiddellijk van mijn gelijk donderde. Wankele tijden. Piekeren deed ik ook wel, maar dan vooral over de juiste spijkerboek en de beste manier om de pukkels te verdonkeremanen. En over Inge op wie ik verliefd was en die wél de juiste spijkerboek droeg. Pas zo rond mijn vijfendertigste begon in mijn hoofd iets te ontstaan dat je eigen, zelfstandige gedachten zou kunnen noemen. Stiekem denk ik nog steeds dat volwassenheid ergens halverwege de dertig begint. Piekeren doe ik nu ook niet meer. Het wereldraadsel wordt steeds minder raadselachtig. De mist trekt op. Of sluipt binnen, dat kan ook.

    Geliked door 1 persoon

    1. Niet voor niets staat er bij: voor zover dat mogelijk was. Dat dácht ik alleen maar.☻
      De dingen die je opnoemt waren meer het domein van een broer en van de zonen. Ik weet niet of er typerende jongens- en meisjesgedachten bestaan, op een meisjesschool zittend ga je dat bijna vanzelf, eh, denken.
      Piekeren heb ik heel lang gedaan, zal een eigenschap zijn.

      Geliked door 1 persoon

  3. Dat waren dingen waar ik niet over piekerde. Ik had altijd wel een mening, die ik meestal wel voor mezelf hield en die ik aanpaste als ik ergens een argument hoorde dat wel degelijk gestaafd was.

    Piekeren deed ik over andere dingen, dingen die ik dus op een bepaald moment ook achter mij heb gelaten.

    Geliked door 1 persoon

      1. Ik las en ik ploos, woog af en overwoog.

        Bij mij was het ook zinloos gepieker maar dan eerder een persoonlijk in vraag stellen, niks wereldschokkends, behalve voor mezelf dan.

        Geliked door 1 persoon

  4. Het voordeel van ouder worden vind ik. Levenservaring leert je zoveel. Relativeren in plaats van piekeren. Voor de jongeren blijft het lastig, zeker in deze tijden

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat zou je wel zeggen, levenservaring. Maar dan nog blijven dingen een raadsel: die van mijn moeder arbeidersvrouw) was heel anders dan van, pakweg, een Groningse boerenvrouw

      Geliked door 1 persoon

  5. Ik weet nog, dat ik opeens ontdekte, dat iedereen nadacht over dingen en daar dan ook een mening over had. Ik had tot dan alles altijd braaf aangenomen en nog nooit zelf ergens een mening over gehad. Dat moest anders, de knop ging om en ik zorgde, dat ik ook overal een mening over had. Voor wat het waard was hé. Lekker puberaal. Ik ben blij nu in een andere fase van mijn leven beland te zijn, waarin ik alles beter kan relativeren en me nergens meer druk over hoef te maken.

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat weet ik nog al te goed, ondanks het gepieker deed ik daar ook aan mee.
      Relativeren geeft rust. Maar het duurde lang voor ik zover was. En nog steeds niet altijd.

      Like

  6. Opgroeien gaat met vallen en opstaan, zowel geestelijk als lichamelijk. En goed beschouwd, houdt dat hele gedoe vermoedelijk pas op, wanneer je voor het laatst je ogen gesloten hebt. Een piekeraar ben ik bij dat alles nooit echt geweest. Zeker sinds ik 15 jaar geleden de diagnose MS kreeg opgespeld, neem ik de meeste zaken zoals ze komen. Ik zie wel wat er verder op mijn pad komt en hoe daar dan weer mee te dealen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Daar kan ik inkomen, veel dingen schuiven naar de achtergrond.
      Maar niet iedereen kan dat, toen mijn man Parkinson kreeg aangereikt werd het leven een moeilijke zaak voor hem.

      Geliked door 1 persoon

      1. … en daardoor ook voor jou, neem ik aan.
        Nadat ik van de eerste schrik was bekomen, heb ik de knop omgezet en heb ik gezegd: “Het is nu eenmaal zo, het is niet terug te draaien, en kan meevallen en het kan tegenvallen. We zien wel waar het schip strandt.”
        Ik ben er nog steeds van overtuigd, dat ik het voor mezelf en voor Aafje op deze manier het makkelijkst maak. Maar ik ben met je eens, dat je het bij je neer moet kunnen leggen. En dat lukt de piekeraar helaas niet.

        Geliked door 1 persoon

  7. Piekeren is nooit goed nadenken wel 😉
    Weet nog dat er hier in het dorp turkse werkers waren en er was er 1 die altijd een praatje maakte met mijn pa (handen en voetenwerk) Hij wilde mijn oudere zus kopen voor zijn zoon grijnzzzzz
    Daar kwam hij steeds op terug…en wist precies wanneer mijn pa in de tuin aan het werken was. Groetjes

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat is waar, gericht nadenken is verstandig en piekeren niet. Dat is getob waar je niks aan hebt en ook niet wijzer van wordt.
      De koopzieke Turk piekerde dus niet: gewoon bieden! ☻

      Geliked door 1 persoon

  8. Toen ik (al vroeg) zelf leerde nadenken en observeren wist ik al snel dat mijn vader en moeder bepaald niet altijd gelijk hadden (gehad). Net zo in als de pastoor of veel van de toenmalige leerkrachten. Boeken gaven nog meer inzichten. Een eigen wereld werd mijn deel. Een waarin ik de eigen weg moest vinden, studeren, werken, nog meer studeren, nog meer werken. En de ervaringen daar opgedaan versterkten het beeld dat alles relatief is. Ook dat mensen maar moeten bewijzen dat ze deugen voor ik ze in het hart zou sluiten. Velen lukte dat niet, maar zij die daar wel terechtkwamen kregen een plek voor het leven. Wie zelf nadenkt loopt niet te snel achter doctrines aan die ons vertellen wat wel en niet goed is of volgens bepaalde meningen ‘deugt’ of juist niet. Het is me altijd goed bevallen….

    Geliked door 1 persoon

  9. In de pubertijd piekerde ik er ook op los, vooral hoe ik van mijn acne afkwam en dan ook bij de populaire meisjes zou kunnen horen☻ Gelukkig heb ik dat achter mij gelaten, ben nooit tot die groep toegetreden en leerde me niet zoveel aan te trekken van wat anderen vonden. Onze kinderen hebben we opgevoed met het motto: Dare to be different, wees geen meeloper, denk na

    Geliked door 1 persoon

  10. Gek woord eigenlijk: piekeren. Ik heb het wel veel gedaan vroeger, maar dan meer in de zin van “shit, hoe vertel ik het mijn ouders” als ik weer eens bleef zitten of met mijn vrienden was aangehouden door de politie voor de rottigheid die we uithaalden. Nadenken deden we zeker nog niet.

    Geliked door 1 persoon

    1. Nadenken, daar heb ik nu de leeftijd voor maar het hoeft niet meer. 🙂
      Ik piekerde altijd, zelfs over wereldproblemen waarvan ik niets begreep. Niet uit sociaal gevoel, zoveel verstand had ik niet.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.