sport

Sport wint.

TV-sportprogramma’s sluiten veel andere bezigheden uit als er een liefhebber in huis is. Kringpraat,  huiskamerspelletjes, zelfs om te lezen vlucht je naar een andere hoek.
En er is elke week wel iets belangrijks of wat daarvoor doorgaat, er wordt aardig wat van die narigheid vertoond.
Het zij zo. Mensen willen vermaakt worden, brood hoeft niet maar spelen nog steeds.
Ik heb het leren accepteren en mauw er niet meer over behalve in dit klaagstuk.
Dat is verstandiger, men zou me opbrengen voor belediging, smaad, bedreiging, als staatsgevaarlijk oppakken en een gesticht kwam ook in aanmerking.
Gelukkig is mijn antisportpantser intussen gehard, kierdicht en sluit het aan alle kanten, er komt geen s-woord doorheen.
De laatste tijd echter was een opening ontstaan, ik heb het gerepareerd maar het zou niet nodig moeten zijn.
Het is het late journaal op NPO1.
Daar sluit ik graag de avond mee af en wat gebeurt?
Ongeveer op driekwart wordt het nieuws onderbroken en verschijnt de sportcommentator met zijn gedoetje.
En pas als die uitgeluld is wordt het journaal vervolgd met de laatste nieuwtjes en weerbericht.
Dat heet een gezamenlijk programma.
Mensen dwingen te kijken, je reinste sportterreur, daar word je toch niet goed van?
Overvallen worden door deze kwellerij is geen pretje, bovendien slijt mijn pantser ervan.
Reden waarom ik razendsnel opspring en de ab grijp zodra het s-woord valt.
Dat kan geen atleet me verbeteren maar ik schep er niet over op.
==