verbouwen

Toen we verbouwden. Semi auto-bio.

Eerst de tussenmuur afbreken.  Dat kon ik zelf maar stond al gauw in dubio, telkens na een paar meter een kruiwagen puin wegbrengen of eerst de muur aan gort slaan? Ik besloot tot het eerste.
Broer A liep binnen: eerst de hele muur eruit slaan, dan pas opruimen, dat is de beste manier. Ik haalde de schouders op en ging mijn eigen gang.
Broer B kwam ook kijken: heel goed, de rotzooi direct wegwerken.
Keukenvloer moest eruit maar wat een pech, de kangoo was er niet. Uitgeleend.
Zus C hoorde ervan en kwam ons de les lezen: had je nooit moeten doen, nu moet je met de beitel.… enzovoorts.
Man haalde de schouders op en ging met hamer en beitel aan de slag.
Broer D hoorde er ook van en verscheen met goede raad: huur een breekhamer , kost niet veel en…  Tja.
Daarna betonstorten, dat  was niet moeilijk maar wederom een goede raad.
Zus E liet weten dat we restbeton on-mid-del-lijk dienden op te ruimen ivm uitharden en dan werd het een zootje.
We  haalden de schouders maar weer op en zetten de molen aan.

Zo maakten we de klus af, dankzij of ondanks de adviezen tot er geverfd en behangen werd.
Je raadt het  natuurlijk.
mooi kleurtje maar past dat wel bij…- weet je waar ze veel keus hebben in behang?- nee joh, ga naar…-  ik zou dat plafond heel anders doen- verkeerde kwast!!- ieee, heb JIJ dat uitgekozen??- enzovoorts.
Tenslotte waren we klaar en besloten een biertje te pakken op onze nieuwe kamer, romantische gedachten, samen gewerkt aan eigen huis. Dat soort dingen.
Toen kwam zus F binnenvallen met haar vrijer. ‘Biertje? Gezellig, wij doen mee, heb je er genoeg?’
We wezen slechts naar de koelkast,  hadden geen schouders meer over.
==