vogels tellen

Vogels tellen.

Dat is hier hopeloos, er zijn teveel kauwen. Of het ligt aan mijn tuintje, alsof ze speciaal wachtten op deze dag.
Zodra ik de camera richtte streek er minstens één neer, pal voor de lens en met een grijns waar je akelig van werd.
Wat maakte ze zo bazig, is het de soort? Het zijn tenslotte kraaien en nog bijdehand ook maar moeten ze daarom de  ster uithangen? Menen ze dat het hier Brollywood is?
Op mijn vragen daaromtrent lieten ze hun typische geluid horen, iets tussen tjilpen en krijsen.
‘Spreek de streektaal,’ riep ik en wat denk je wat ze antwoordden?  ‘Houdoe’ en ze lachten zich kapot om mijn verbouwereerde gezicht.
De musjes , toch nooit verlegen, schaamden zich voor hun verengenoot. Ze doken gauw onder de planten.
Ik kan ze geen ongelijk geven.
Dus heb ik geen telling doorgegeven, wat had ik ook moeten invullen?
‘Eén volk van a-sociale kauwen, enkele mussen.’
Zou men dat geloven?
Enfin.
Voor volgend jaar hoop ik op een ontsnapte papegaai. Of zoiets.
==