verhaal

Nog jong

Als finishing touch zet ze een zwarte punt op haar linker wang. Het verhult precies een bruinrood vlekje onder het oog. Keurend bekijkt ze zichzelf; verstelt de lamp en beweegt de zijspiegels.
Ze knikt, het is goed.
Tevreden staat ze op en maakt een paar heupbewegingen voor de spiegel. Andermaal knikt ze. Niet meer zo piep maar nog steeds present.
n Beetje onrustig, met dat typische weekendgevoel van verwachting, ruimt ze de make up op en gaat aan de grote tafel zitten om de Uit-pagina te bekijken.
Hm. Film, film, optreden van de Townsingers, een rapper, niet bepaald wat ze zoekt.  Misschien in de plaatsen verderop; ze speurt naar een bekende naam. Hé, dat lijkt haar wel wat:
‘Joe the South sings country’ in de Hot Spot. Joe, een niet onaardige zanger met een nogal belegen voorkomen, populaire streekartiest. Natuurlijk, als hartenbreker is hij op zijn retour maar nog altijd hangen er veel vrouwen rond zijn kleedkamer wanneer hij optreedt.
Zelf doet ze daar niet aan mee; het is een te grote afgang zijn geverfde zwarte haar van dichtbij te zien, de te bruine huid. Maar van een afstand en op geshopte foto’s is hij redelijk attractief.
Ze denkt even na en belt.
‘ Hééj Maries, hoi, met mij. Zeg, ga je mee naar de Hot Spot? Joe zingt er.’
Ze luistert. Haar gezicht betrekt. ‘ Wat? Dat meen je niet… nee joh, daar zijn we helemáál niet te oud voor…trouwens, heb je Joe wel eens van dichtbij gezien?’
‘Geen zin?
Hè wat jammer nou. Goed, dan vraag ik Dinette wel. Groetjes.’
Die Maries, ze is moe en de kat kan niet alleen blijven, allemaal rotsmoesjes. Pfft.
Volgende nummer. Tweede keus, maar ja.
‘…met het antwoordapparaat van Dieneke en Johan, spreek…’ Barst. Nijdig sluit ze af.
Verrekte Dinette, weer helemaal terug in de tijd. ‘Dieneke en Johan’, bespottelijk, een geboren dorpsstelletje. Neerbuigend trekt ze de mondhoeken neer.
Wie kan ze nog vragen? Ze is niet van plan om wéér een zaterdag voor de buis te zitten. Ze bekijkt het telefoonboek. Met broer Helm dan maar?
Nee, besluit ze, niet weer, zo zielig als je niemand kan krijgen. Deze keer zoekt ze net zo lang tot ze iemand vindt, desnoods gaat ze met Lonneke al is dat een eersteklas mannengek.
‘Jantien? Nee? Jammer’
‘Heleen? Hond ziek? Oké, ik weet genoeg’   Bitch!
‘Marjolina, heb jij zin om….? O sorry Lien, dat wist ik niet. Vertel het me morgen bij de koffie, oké?’ Zozo, Marjo wil weer Lien genoemd worden. Alweer een vriendin die haar jeugd kwijtraakt. Zo oud zijn ze toch niet?
Ze kijkt op de klok. Verdorie, dadelijk is het te laat.
Ze slikt en belt: ‘Hai Lonneke, ga je mee naar de Hot Spot? Nee lieverd , spijkerbroek is genoeg, alleen Joe treedt op. Ik kom er zo aan.’
Een avondje met Lonneke, de enige die nog wil stappen al is het maar om een man te versieren..
Ze weigert na te denken.
Ze strijkt haar bandplooibroek glad, schikt wat aan de verhullende halsketting.
In een moment van reflectie ziet ze zichzelf en staart naar haar spiegelbeeld, naar het wanhopig geblondeerde haar, de nauwelijks te camoufleren lijntjes die haaks op haar bovenlip staan. De bleke maar zwartgemaakte randjes om haar ogen.  Dan recht ze haar rug.
Kom op, ze gaat genieten. Nu is ze nog jong.

© Bertie

28 gedachten over “Nog jong

  1. Mooi verhaal Bertie! En herkenbaar voor zover het om die namen gaat. Ook ik ken mannen (en een enkel vrouw) die zichzelf ineens anders zijn gaan noemen. Piet heet nu Pieter en Wim wil al jaren Willem genoemd worden, alsof met het klimmen der jaren de naam plechtiger moet, volwassener. Heel merkwaardig. En om vragen te voorkomen: nee, ik heette vroeger niet Peet. 🙂

    Geliked door 2 people

  2. Ja, die tache de beauté die deed het hem.

    Alleen zijn, ik weet niet of ik niet eerder een glaasje wijn zou nemen, een dekentje en dan een zeemzoete TV opzetten.

    Liever dan naar een aftandse zanger te gaan luisteren.

    Geliked door 1 persoon

  3. Ach, toen ze al puber in de spiegel keek vond ze het ook maar niks, de geschiedenis herhaald zich.
    Dus zal dus een prachtige avond worden die in de fase van haar leven past. Hans

    Geliked door 1 persoon

  4. Wat is jong, wat is oud, als ik naar de foto’s kijk van mijn oma bijv. Toen zij nog maar pas in de dertig was, zag ze er al uit of ze een heel leven achter zich had. Ze oogde al oud, echt een oma. Zit ik hier, 49, met lange donkere haren, nul verf erin, en schatten ze mij jonger en zijn verbaasd als ik vertel dat ik voor de 2de keer oma ga worden het komende jaar.

    Leeftijd is, zo jong als jij je voelt, en dat is ook wat je uitstraalt. De rest van namen veranderen ben ik onbekend mee. In mijn omgeving dan.

    X

    Geliked door 1 persoon

    1. Je jonger voordoen is vaak ’n beetje triest, daar gaat dit verhaaltje over.
      Veranderende namen zag ik vrij vaak in artikelen, af en toe in kennissenkring. Ze wilden niet met ouderwetse namen opgescheept zitten.

      Geliked door 1 persoon

      1. Verzuring ligt op de loer als we niet jong van geest blijven. Niet meer uit de ban springen van het opgelegde denken. Uit de dagelijkse sleur. Als we onszelf zien als oude mannen en vrouwen voor wie het leuke leven voorbij is. Lust last wordt, dansen niet meer mag omdat je nu eenmaal die leeftijd hebt….Echt, die lijntjes in het gezicht worden dan geulen. En elk pijntje een groot lijden…..Gewoon doorleven. Zo lang het gaat….Beter opgesleten dan nauwelijks gebruikt…..geldt voor alles….

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.