dichten

Hoe de mensen er toe kwamen om te dichten. Beknopte samenvatting.

Wel, het begon met kou. Heel lang geleden.
Mensen woonden nog hoog. En droog maar ook in de trek.
Tja, je weet hoe dat gaat in een boom, het waaide ook toen al precies langs die tak  waarop jij sliep. Bladeren hielpen niet.
Mannen beraadslaagden en besloten  naar de begane grond te verhuizen.
Ieder droeg de eigen spullen, een tamme pterodactylus of een ijspapiertje (Back to the future maakte wel eens een foutje) en kroop achter de man aan van wie ze aannamen dat het de vader was.
Voorzichtig sluipend, bedacht op narigheid vonden ze een veilige grot zonder verborgen beesten en nestelden zich daar. Ze maakten zich de beste plekken eigen  met meegenomen gras en de veren van de pterodactylus die er niets mee leed want bij bestond eigenlijk nog niet. Ze verzamelden voorraden bessen en aten dooie vleermuizen, het leven was niet slecht. Van virussen hadden ze geen weet.
Maar toen.
De winter begon en een ijskoude wind woei de grot in. Pegels hingen aan de neuzen, het gras – inmiddels gedroogd- dwarrelde rondom de slapenden die wakker werden van het gekriebel.
Wederom beraadslaagden de mannen. Mopperend. Alweer die kille trek, verdomme!
Tot een van het het licht zag, hij wees er naar en riep: ‘Dáár! Daar komt de kou vandaan!’
Allen keken en zagen het: een lichtende opening waardoor een ijzige koude binnen stroomde en  hen bijna vermorzelde.
Gesteund door de vorderende tijd die hun hersenen deed groeien begrepen ze het.
Het gat moest gedicht.
==
En zo is het gekomen.
=

27 gedachten over “Hoe de mensen er toe kwamen om te dichten. Beknopte samenvatting.

  1. Waren die eerste mensen ooit gestart in het Nederlandse moeras was de mensheid vast niet zo ver gekomen. Nee, zij startten daar waar het warm was en naaktheid normaal. Pas toen ze begonnen met trekken en nieuwe gronden opzoeken ontdekten ze dat kleding handiger was en een grot met een vel of steen er voor. Lange zoektochten maakten ook dat ze vuur uitvonden en zo hun bestaan comfort gaven. Kleding was dus bescherming tegen kou en niet omwille van schaamte. Dat brachten wij christelijke ontdekkingsreizigers mee. Daarvoor alleen al zouden we excuses moeten aanbieden…

    Geliked door 1 persoon

  2. Nu had je me toch helemaal op het verkeerde been gezet. Dichten…ik kreeg visioenen van Neanderthalers al dichtend op de muren van hun grot 🙂
    Wat een grappig verhaal

    Geliked door 1 persoon

  3. Dat verhaaltje kreeg rap een verrassende wending. Ik las je ‘dichten’ in de kop als ‘rijmen’. Dus ik dacht die mensen gaan elkaar op rijm iets vertellen, zodat het beter te onthouden is. Tot ik iets over kou las. 😉
    Kortom: het was weer een mooi en verrassend verhaaltje. 🙂

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.