school

Zomaar een schoolpraatje.

Hoe makkelijker een kind leert, hoe hoger het vervolgonderwijs moet zijn, dat zit er bij veel ouders ingebakken. Alsof het allemaal op rolletjes verloopt, het leren, aanpassen, pakketten kiezen, interesse, studiezin.
Ik had geen baan in die richting maar in eigen kleine kringetje probeerde ik wel eens duidelijk te maken dat doorleren niet altijd vanzelfsprekend moet zijn, dat je een kind beter eens met andere ogen zou bekijken.
Waar liggen de interesses, is het niet te gemakzuchtig, kan het het verlies van eventuele vriend-(-innen) opbrengen die naar een makkelijker school gaan en baantjes(zakgeld!) hebben? Wil het kind eigenlijk wel naar een VWO? Heeft het een doel?
Ik had een handig voorbeeld bij de hand: mezelf.
Heel aardige rapporten dus hup! naar de brugklas, aansluitend HBS (HAVO)  of VWO.
De afknapper was behoorlijk: ik bleef zitten  met een ongunstig advies.  Reden? Te weinig studiezin,  verwaarlozing van huiswerk,  ik miste de drive. Desinteresse telde zwaar.
Dat onthield ik,  zonder ondersteunende eigenschappen heb je niets aan goede rapporten.
Ook in eigen gezin en bij de families zagen we het, andere schoolkeuze was misschien beter geweest.
Een goede leerling op een té makkelijke school is zonde maar opklimmen kan meestal alsnog.
Teruggaan wordt als een afgang gezien, doodjammer.
Hoe het mij verging? Ik stroomde 2e klas MULO in en slaagde, kreeg een gratis typecursus en vond een leuk kantoorbaantje, nog zonder Internet, dat zat er aan te komen.  Dat werk, daar hield ik van. En nog meer toen ik een betere baan vond, met iets meer zeggenschap.
Moe bleef het jammer vinden maar ik had het getroffen!
Daar ging het toch om, om míjn leven?
==

 

37 gedachten over “Zomaar een schoolpraatje.

  1. Hoe hoger de opleiding hoe meer aanzien voor de ouders, ten minste zo denken er vele over.
    Ach een schooladvies is ook een moment opname, iemand kan slechte cijfers halen door omstandigheden die het leven van een kind sterk beïnvloeden.
    Een kind komt tot bloei als de tijd er rijp voor is. Hans

    Geliked door 1 persoon

    1. Helemaal waar!
      Er lopen zoveel slimme mensen rond die nooit een diploma haalden. Ik ken meer mensen met een diploma die niet zo snugger blijken en bovendien vaak ongelukkig zijn. Diploma’s worden vaak zwaar overschat.
      Het mooiste wat een mens kan worden is gelukkig.
      Ik mag dan wel in het onderwijs werken, maar school heeft destijds een deel van mijn leven grondig verpest. En dat blijf je meedragen. Ik hoop maar dat ik het beter doe dan al die leraren die ons klein hielden door constant te kleineren.

      Geliked door 1 persoon

      1. Jullie snappen het, Hans en Bea, wat ik bedoel.
        Nu was mijn moeder niet belust op aanzien, ze vond een te makkelijke school verspilling van capaciteit en het gebrek aan motivatie begreep ze absoluut niet.
        ‘Wij kregen de kans niet en jij gooit hem zomaar weg.’ Een redenering die we vaker hoorden

        Geliked door 1 persoon

    1. De beste manier, goed uitgepakt.
      Het zelf kiezen hield soms een verkeerde keuze in omdat je als 11-jarige niet beseft wat je wilt en aankunt. Achteraf denk ik dat de toenmalige onderwijzeres beter zou hebben geweten welke school geschikt zou zijn.

      Like

  2. Toen ik op de middelbare school zat was het mogelijk te blijven zitten. Op de lagere school ook trouwens. Ik ben daar een voorstander van omdat het goed mogelijk is dat een leerling het niveau op zich wel aan kan, maar er nog niet aan toe is, of dat er andere redenen zijn voor te lage cijfers. Ik ben niet goed op de hoogte van hoe het tegenwoordig gaat, maar ik hoor geloof ik wel eens dat zitten blijven nadeliger wordt geacht dan de studie op een lager niveau te laten vervolgen, en, zeker bij scholen die onderverdeeld zijn in drie of vier niveaus, dat desnoods tot op het laagste niveaus te laten plaatsvinden. Ik denk dat sommige kinderen daar tekort mee gedaan wordt. Op een te hoog niveau (door)ploeteren is slecht, maar er zijn kinderen die gewoon een beetje meer tijd nodig hebben. Dat ze bij mij na acht keer doubleren hebben ingegrepen kan ik ze dan weer niet kwalijk nemen. 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat geldt, denk ik, voor bepaalde leerlingen. Leraren zien wel in (als het goed is!) wat voor een kind het beste alternatief is.
      De niveauverschillen die ik zag bij de eigen kinderen spraken me niet aan. Op een lbo/mavo kregen we het idee dat alle leerlingen per se een diploma moesten krijgen, tot de slechtste leerling aan toe.Beetje zielig soms.
      Wij oordeelden niet deskundig, zei een leraar. We zaten dan ook niet bij het onderwijs.

      Geliked door 1 persoon

  3. Ik ben het grotendeels met je eens, het moet wel bij een kind passen, maar soms is wat aansporing wel eens nodig of kan er een tussenweg gevonden worden. Er is nu natuurlijk wel veel meer keus dan vroeger en er zijn meer mogelijkheden voor een goed advies.
    Op tenen lopen werkt meestal niet….. ga dan wat ‘lager’…. soms wordt daarna alsnog voor die hogere opleiding gekozen. Liever wat langer onderweg dan niet aankomen.
    Al kan een kind nog zo goed leren, als het niet wil dan kan je hoog of laag springen, maar dan wordt het niks. Er zijn veel studierichtingen die aansluiten op een hobby, dat kan vaak een goed idee zijn. Ik vond het voor Edwin belangrijker dat zijn studie voor hem interessant was dan de kans op een baan. Natuurlijk is dat wel belangrijk, maar liever een voltooide opleiding voor een beroep waar weinig werk in is dan een onvoltooide opleiding voor een gewild beroep. Vaak telt het niveau meer mee bij een sollicitatie dan de richting.

    Geliked door 1 persoon

    1. Nadenken over wat je kind aankan en wil is echt nodig, niet alleen over de moeilijkheidsgraad. Veel kinderen hebben geen idee wat ze willen, maar het is wel handig om op de hobby’s en sportclubs in te spelen.
      Een veel gehoorde reactie van ouders was: ik zet hem/haar zo hoog mogelijk, terug kan altijd nog. In mijn jeugd werd gefronst bij een terugval, later werd het meer aanvaardbaar door de mix van scholen op één locatie. Dat was al veel bbeter.

      Like

      1. Zo hoog mogelijk is niet voor elk kind goed, het kan ook volledig afknappen waardoor het helemaal niks meer wil. Sommige kinderen kunnen dat wel aan, maar hebben er weer moeite mee als ze terugvallen. Daarom moet er niet te simpel over gedacht worden. Edwin deed na zijn MAVO een mbo opleiding in Rotterdam, licht/beeld/geluid MBO3 en omdat veel uit zijn klas en klassen met aanverwante opleidingen meer wilden kwam er een vierde jaar bij (dat was een proef) dat podiumtechniek heette en dus MNO4 was. Dat staat wel mooi op zijn CV, het lijken 2 verschillende opleidingen.
        Hij was daar echt op zijn plaats! Hij heeft prachtige jaren gehad, een jaar lang voor stage op tournee met een theatervoorstelling…. het was super. Zijn werk is nu heel iets anders, maar als hobby is hij nog steeds regelmatig dj en dat past helemaal bij zijn opleiding.

        Geliked door 1 persoon

        1. Een gelaagde opleiding.
          Toch was dat ‘zo hoog mogelijk’ een streven van een groep mensen, niet iedereen natuurlijk. Mijn moeder was ook zo terwijl ik daar absoluut niet geschikt voor was. Soms speet het me maar ik zou het gewoon niet op kunnen brengen. Zelfdiscipline, dat vooral was een probleem.

          Like

          1. Niet iedereen kan dat. Edwin heeft een zeer brede algemene ontwikkeling, veel interesses, maar iets leren wat hem niet echt interesseerde lukte niet….. hij begreep ook niet goed hoe hij leren moest en luisterde niet naar adviezen daarover. Hij vond dat als hij iets 2 keer doorgelezen had dat hij het geleerd had. Dan wordt het moeilijk. Nog steeds weet hij heel veel, maar dat zijn vaak niet de dingen die hij op school moest leren.

            Geliked door 1 persoon

  4. Het was mijn opa die zo dacht, kennis is macht, hoe hoger hoe beter. Dat je dan stewardess wilde worden was wel oke, maar toch. Gelukkig dacht mijn moeder daar anders over en was dat prima, dus kreeg ik het pretpakket van de eighties, alle talen en wat economie en geschiedenis. Maar ja, toen kwam ik mijn nu ex man tegen… Het MEAO voor toerisme heb ik dus nooit gedaan, wel mijn MAVO op het nippertje gehaald, want de desinteresse kwam ook hier tevoorschijn, van voorbeeldige leerlinge op VWO nivo, naar MAVO, en het is mijn moeder die dat zag aankomen en gezegd heeft, laat haar maar op de MAVO starten, gaat het goed, kan ze doorstromen naar HAVO of VWO.

    Dat had ze goed gegokt, hahahaha

    X

    Geliked door 1 persoon

  5. Zo is het een prima manier, het vergt wat moeite van ouders maar het loont de moeite om er eens voor te gaan zitten. Leerlingen die het hoogste uit hun school weten te halen, al of niet met moeite, zijn vaak degenen die een doel hadden. Dat heeft niet iedereen.
    Wazige voorbeelden als vlogger, rapper, zanger, rijk worden, helpen niet.
    Tja, we kunnen niet allemaal professor worden.☻

    Like

  6. Aanzien voor de ouders speelt al lang geen belangrijke rol meer bij de studiekeuze.

    Ze willen hun kinderen eerder een richting met veel mogelijkheden aanbieden..

    Weinig jongeren weten welke studierichting ze het best zouden kiezen

    Maar ieder kind heeft ook zijn beperkingen..

    Zelf heb ik in het beroepsleven, ook geen vak uitgeoefend dat je bij mijn opleiding zou verwachten..

    Veel hangt af van toevalligheden, wat niet wil zeggen dat ik mijn studiekeuze verkeerd vond

    Geliked door 1 persoon

    1. Er is idd wel wat verbeterd in ouders opvattingen, gelukkig maar. Toch is er nog steeds sprake van een soort status. Bovendien is het switchen makkelijker geworden door de scholengemeenschappen.

      Like

  7. Ik vind het ook verkeerd, is meestal niet in het belang van het kind.
    Ik wilde graag doorleren, maar mocht het niet, geld was op.
    Moest gaan werken voor mijn centjes.
    Dat werd toen de opleiding tot ziekenverzorgende.
    In mijn geval is dat goed geweest.

    Geliked door 1 persoon

  8. Mij werd voorgehouden dat ik niet genoeg leerde om verder te studeren wat compleet uit de lucht gegrepen was. Mijn moeder vond dat een meisje niet moest studeren, het huishouden doen en wat bureauwerk om mee te dragen aan de huishoudelijke kosten was voldoende. Uiteindelijk had ik ook een kantoorbaantje waar ik nooit gelukkig mee ben geweest. Ik was eigenlijk meer van het creatieve type, maar het is bij het zaadje gebleven en werd niet ontwikkeld.

    Laat me er nu maar van uitgaan dat ze allemaal doen voor goed al is het dat nu net niet.

    Geliked door 1 persoon

    1. Echt jammer maar op eigen houtje een andere school uitkiezen of veranderen durfde niet iedereen. Daar zag je tegenop, ik tenminste. Het was een verbetering dat je als volwassene in de jaren 70 en 80 meerdere kanten op kon, van moedermavo tot avondonderwijs, ook hoger werd aangeboden. Dat zal in België net zo zijn geweest.

      Geliked door 1 persoon

  9. Helemaal waar. Als HAVO leerlinge ging ik meedogenloos onderuit. Ik had absoluut geen interesse en ging spijbelen. Mijn verstandige vader verhuisde mij naar de MAVO. Ik had het naar mijn zin, haalde mooie cijfers en ondanks aansporingen ben ik meteen gaan werken als receptioniste. Een aantal cursussen voor directiesecretaresse gevolgd. En nu al zo’n 45 jaar nog steeds in die job aan het werk.

    Voor mijn jongste zoon hetzelfde laken en pak. Een aversie tegen school en alles wat daarbij hoorde. Aan het werk in de supermarkt, vakdiploma slager gehaald en nu met veel plezier en succesvol als beenhouwer zijn brood verdienend.
    Wat telt is zijn geluk … daar gaat het om

    Geliked door 1 persoon

    1. Zo kan het ook, het is goed dat dit tegenwoordig vaker het geval is.
      Een neef had nog het traject HAVO MAVO LTS door te lopen voor hij op zijn plaats was. Een paar verloren jaren is niet erg, maar wel als een kind daar niet tevreden is.

      Geliked door 1 persoon

  10. IK heb heel wat figuren meegemaakt met een zgn. ‘goede opleiding’ die te dom waren om voor de duvel te dansen en te lui om echt iets voor elkaar te brengen. Zij die hard moesten knokken en consequent bijleren zoeken het hogerop en krijgen een bredere kijk op het leven of hun carriere. Die had en heb ik het liefst. Want nieuwsgierig en bereid te knokken om een doel te bereiken. Met een werkkring die op mijn 14e startte, en pas in 2017 stopte, want lang doorgehaald, weet ik waar het over gaat…:)

    Geliked door 1 persoon

    1. Middelbare school hebben en nauwelijks tot tien kunnen tellen, verbazingwekkend maar ze bestaan. Ik heb nooit begrepen hoe zulke zich door het eindexamen bluften.
      En ja, mentaliteit zegt veel, zo niet alles. Of je het nu drive, nieuwsgierigheid of motivatie noemt.

      Geliked door 1 persoon

  11. Bij mij ging het net even anders. Als arbeiderszoon was het logisch om maar gewoon naar de ambachtsschool te gaan, vonden mijn ouders. De hoofdonderwijzer dacht daar indertijd anders over. “Die jongen kan meer met zijn hoofd dan met zijn handen,” zo oordeelde hij. En zo doorliep ik achtereenvolgens de MAVO (de ULO bleven mijn ouders zeggen), HAVO-top, P.A. en Sociale Academie.
    Ik heb nooit spijt gehad van die geleidelijke weg. 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. Goed dat er een meelevende onderwijzer was, zo iemand was goud waard. Je zag waartoe het leidde.
      Wij waren ook arbeiderskinderen, al was Pa eigenlijk een boerenzoon.
      Toch stimuleerde mijn moeder het leren zoveel mogelijk, haar gemiste kansen wilde ze ons geven. Ik waardeerde het maar matig.

      Geliked door 1 persoon

  12. Wij hadden de vrije keuze en koos voor MAVO
    Makkelijke keuze maar vond het meer dan genoeg.
    Ook de kinderen …eigen keuze en als ze het echt niet wisten dan stuurden we wel wat.
    De jongste wist echt niet wat ze wilde maar ging uiteindelijk wiskunde studeren omdat cijfertjes haar altijd intereseerden en ze er goed in was.
    Deze zin zag ik staan…een geweldige vind ik dat
    Liever wat langer onderweg dan niet aankomen.

    Geliked door 1 persoon

  13. Mijn zoon is hoogbegaafd maar kon door zijn autisme zijn niveau op school niet aan. Dan maar technisch onderwijs richting ICT en daarna hogeschool verder programmeren. Zo is hij goed terechtgekomen en had onmiddellijk werk.

    Geliked door 1 persoon

  14. Onze jongste ging met tegenzin naar school. In groep 8 bleek dat hij dyslexie had, volgens de psycholoog die hem testte had zoonlief genoeg capaciteiten om te kunnen bereiken wat hij maar wilde (= tandarts). Probleem was dat de school dat niet inzag, hij kreeg advies VMBO. Om lang verhaal kort te maken: na VMBO ging hij nog naar HAVO en VWO, en heeft hij de kans gekregen om tandheelkunde te gaan studeren in het buitenland. Met succes, hij is – zeg ik – een goede tandarts 🙂

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.