colportage

Kassieskirrel.

Het zegt de lezer niet veel, de jongeren al zeker niet.
Bedoeld werd een man die langs de huizen ventte met een kist of kastje (kassie)  waarin hij koopwaar had. Hij bood garen en ander handwerkmateriaal aan en waarschijnlijk nog veel meer.
Lang voor mijn tijd maar het woord is blijven leven. Misschien nu nog.
Zodra er een -vermoedelijk- onbekende aan de deur stond jammerden alle zussen ‘dat zal wel een kassieskirrel wezen, niet opendoen’. Geen van hen wilden zo’n overdreven flemer te woord staan want hoe jonger vrouw of dochter, hoe meer hij zijn best deed. Flirten zelfs, ze raakten hem haast niet kwijt.
Bedoeld werd een colporteur. Met encyclopedieën, bladen, abonnementen en zelfs dekens of verzekeringen werd tot in de jaren zestig nog steeds geleurd.
Uitgekookt waren ze, ‘dag meisje, is je moeder thuis?‘ was een bekende openingszin tegen een jonge vrouw des huizes.
Toen ik eens bij een zus op de koffie zat en de bel ging, keek ze op.
‘Vast een kassiekirrel,’  zei ze geërgerd.
Wacht, dat zou ik wel eens afhandelen.
Ik maakte de voordeur open en zei plompverloren: ‘Mijn moeder is niet thuis en we kopen niks.’
Hij staarde en antwoordde ‘Ik kom de gasmeter opnemen…’
Toen vluchtte ik zelf.
Naar mijn zus.  ‘Hij moet jou hebben.’
==

42 gedachten over “Kassieskirrel.

  1. Hahaha, dat zou echt iets voor mij zijn om te doen…… geweldig.

    Een man die met negotie langs de deuren liep…… een marskramer. Kassieskirrel kende ik niet, maar ik vind het een logische naam!

    Geliked door 2 people

  2. Mooi verhaal 🙂 Mijn vader heeft aan de deur zich zo een encyclopedie in de maag laten splitsen. Het ding kwam in delen, om het kwartaal een deel geloof ik. Ik maakte er lange tijd een gewoonte van alleen zaken te willen weten die begonnen met een letter aan het begin van het alfabet. Nog steeds weet ik alles van aardbeien. De term Kassieskirrel kende ik niet, maar het is een erg goed woord. Ik had een oom met een bochel. Die kon volgens de familie ‘niet werken’ en ging de deuren langs met garen en band. Of-ie daarbij veel geflirt heeft weet ik niet.

    Geliked door 2 people

    1. Ze leurden overal , in alle landen neem ik aan.
      Die encyclopedieën werden goed verkocht, in veel huiskamers stonden ze. Ook later, via boekenclubs en dergelijke.
      Mensen met een bochel heb ik sinds de kindertijd nooit meer gezien, ze bestaan zeker niet meer. Worden ze tijdig geholpen? Overigens vind ik colporteren wel degelijk ‘werken’ maar zo zag men het niet.

      Geliked door 1 persoon

    1. Marskramer is de naam van vroeger, colporteurs zeiden we later. Ze zullen wel hebben geweten welke woningen ze beter konden overslaan, vergunningen, koopwaar, kleine oplichterijtjes, het kwam allemaal voor.

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik kan heel boos kijken en iets heel hard en kort afbreken. Dat speel ik, dat is een rol, maar niemand merkt dat. Is me altijd goed van pas gekomen op school bij lastige klassen of momenten. Dan haal ik mijn pitbull naar boven.

        Geliked door 1 persoon

  3. Whahahahahaha geweldig! Dat woord ken ik ook niet, maar ik weet wel dat het ooit zo ging ja… maar ik ben van de tijd dat alleen de bakker en de melkboer nog aan huis kwamen. Verder niet… dat stierf ergens ook uit, wegens pensioen en zo…

    X

    Geliked door 1 persoon

  4. In mijn boek over de familie (en concern) Pon staat ook hoe zij aan het begin van hun intussen wereldwijd opererend bedrijf gewoon in de regio rond Amersfoort met handel langs de deuren gingen. Men was in staat om zand als suiker te verkopen. Later werden dat naaimachines en zo meer. Je kunt dus wel degelijk succes hebben met dat soort zaken als je echt kunt verkopen. Het was vaak een wereld waarin mensen opereerden die ofwel niet goed waren voor werk in vaste dienstbetrekking of zij die uit waren op avonturen. Ik herinner me vooral mensen die met verzekeringen langs de deuren leurden. Tegenwoordig komen ze vooral langs met aanbiedingen voor allerlei energiebedrijven of zoiets. De sticker op de voordeur dat verkopers niet welkom zijn helpt…..

    Geliked door 1 persoon

    1. Gehaaid waren veel van hen zeker, zei men. Wat er van waar is weet ik niet maar een echte handelaar zal zijn geld waard zijn geweest.

      Behalve verkopers herinner ik me nu ook een mannetje dat aanbelde, een deuntje speelde op een mondharmonica, een paar centen kreeg en weer verder trok. Een zielepoot die een paar vingers miste.
      Daar kon ik als kind niet mee spotten, van meelij.

      Geliked door 2 people

  5. Kassieskirrel .. is nieuw voor mij

    colporteurs of leurders .. kende ik wel

    Toch maar opletten voor mensen die de tellers komen opnemen..

    Sommige onverlaten zouden het als smoesje gebruiken om ergens binnen te raken

    prettige dag Bertie

    Geliked door 1 persoon

  6. Het woord ‘kassieskirrel’ kennen we hier in het noorden niet. Wel een mooi woord overigens. Hier kwam ‘Jan Bakje’ aan de deur met zijn negotie aan garen & bad, knopen, ritsen, stof, en weet ik wat nog meer aan klein spul..
    Dat was nog weer wat anders dan de colporteurs met encyclopedieën, leesportefeuilles of verzekeringen.

    Geliked door 2 people

  7. Inderdaad .Vroeger kwamen er meer mensen aan de deur. De kruidenier die de wekelijkse boodschappen kwam brengen.. Zou dat nu wat terugkomen ?
    Komisch plaatje heb je erbij gezet. Zoiets wil je ook weer niet aan de deur😉🤔

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.