regen·regenpak

Het hoosde en ik moest weg.

Het was vroeg en tamelijk dringend.
Ik zocht en vond ze terug, het regenpak met capuchon en luchtgaatjes, de laarsjes en plastic handschoenen. Alles kraakte maar er zat nog model in.
Ik checkte tijd, afspraak, regen en nog een keer. Toen moest ik gaan, ik kon niet anders.  Naar buiten waar de lucht donker was van nog meer regenwolken.
Soppend liep ik daar.  Twee huizen in eigen straat, bocht naar links, nog drie huizen en toen was ik er.
Waar het droog was.
=

18 gedachten over “Het hoosde en ik moest weg.

  1. In de zomer wandelden we een lange weg. Zonder veel beschutting. Maar wel met een digitale weersverwachting. Het zou slechts af en toe een buitje geven. De wolk die onze route overstak bedacht zich en ontlaadde. Het regenjack bleek toen niet zo waterdicht als vooral bedacht. Gelukkig de schoenen wel. Teruggaan was geen optie. Doorlopen maar. En door de latere zon droogden we wel op. Maar volgende keer toch maar een paraplu mee…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.