kassa·supermarkt

Om jaloers op te worden

Aan de supermarktkassa stonden een man en een vrouw voor me.
Een rustig stel. Zij rommelde in haar tas, hij stalde de boodschappen uit, beiden zo onverstoorbaar dat het opviel,  niemand vertoonde ongeduld. Ook niet toen de caissière met aanslaan begon maar het tweetal niet versnelde.
Doodbedaard nam hij de artikelen op en legde ze bedachtzaam op de band. Zij liep door maar bleef in haar tas zoeken.
Na de laatste scan liep ook hij verder en stopte alles in een doos, nog steeds in hetzelfde tempo.
De caissière wachtte. Mevrouw zocht nog. Ademloos wachtte ik mee en ja, ze vond de portemonnee waarin de juiste pas, bekeek hem aan alle kanten en rekende kalmpjes af.
Inmiddels had hij ingepakt, hielp haar de tas schuin over het lijf te hangen. Toen waren ze klaar en wandelden de deur uit.
Ik vergat ongeduldig te worden. Die rust, ongehaast zonder een slome indruk te maken, helemaal zen.
Het maakte me bijna eerbiedig.
==