dame·ontmoeting

Kammientschille

 – Hoi Bertie, riep ze.
Ik draaide me om en zag een vlot dametje, goed gekapt, ze lachte.

Ehh, ja,  ze had iets bekends..  – Ik ken jou toch ook, zegt ze.

Ineens had ik het.
 – Marietje! Natuurlijk! Je bent zo sjiek.
 – Ja, antwoordt ze, ik probeer me zoveel mogelijk als een dame te kleden. Ik ben vijfentachtig en wil er niet als een oud besje bijlopen.
 – Dat is te zien, het maakt je jong.
 – Je mag gerust weten dat ik er veel voor over heb, af en toe naar de schoonheidsspecialiste, elke week naar de kapper, kammientschille, ik kan het geld toch niet meenemen.
 – Groot gelijk en je hebt er eer van, je ziet er piekfijn uit.
Blij en gestreeld keek ze rond.
We praatten nog wat, houdoe, en ze reed verder, keurig de fiets opstappend met bedekte knieën.
Een enige ontmoeting.
Daar werd ik zelf ook blij van.
==