Zakmes

Er worden meer en meer messen gebruikt door jongeren. Het is al heel lang een geducht wapen,  ik vind ze enger, angstaanjagender zelfs dan een revolver of pistool hoewel me dat ook bang zou maken. Het is, denk ik, het idee van snijden, verminken en pijn.
Toch  was het in mijn kindertijd (jaren 50) heel normaal dat mannen een zakmes bij zich hadden.
Mijn vader, volwassen broer, ooms, neven, buurmannen, allen hadden er een voor zover ik me herinner, ongeacht hun beroep, het was een mannending. Er zullen andere opvattingen zijn geweest , natuurlijk, maar die hoorde je niet.
Ze gebruikten het ding voor van alles. In de tuin, sommigen deden er hun nagels mee, sneden te lange veters door, kapten een slecht sluitende deur ofspeelgoed bij, zolen, vergelijk ze met het duizend-dingen-doekje. Of prutsten zomaar wat aan een mooie tak.
Het was super handig en een uitkomst voor wat moeder zelf niet kon.
Er gebeurde nooit iets sensationeels mee, bij woordenwisselingen werden ze niet getrokken, er werden geen rotgrappen of bangmakerijtjes gemaakt.
Een gewoon zakmes zagen we simpelweg niet als wapen. Niet groot,  meestal een eenvoudig houten heft, het paste in een achterzak.
In het circus was een messenwerpers wel spannend maar je wist dat het veilig was.
Wat je in de krant las over messen als wapens, waren narigheden in de criminele sfeer.

Wel hoorden we over enkele plaatsen die de naam van messentrekkers droegen.
Oss bijvoorbeeld raakte de naam haast niet kwijt.
Dat was een ver-van-ons-bedshow, daarbij dacht je aan grote steekmessen of stiletto’s.
Die kenden we alleen van verhalen.
==

39 gedachten over “Zakmes

  1. Ik had vijf broers. Zij hadden allen een zakmes waarmee ze hun katapulten sneden uit takken. Nooit heb ik bij het zakmes gedacht aan geweld of doden. Zij ook niet.
    Mijn vader en opa waren jagers. De geweren hingen in huis. Mijn moeder vond dat onprettig (ik ook), maar we werden goed ingeprent dat we daar echt nooit of te nimmer mochten aan raken en hoe gevaarlijk die krengen wel waren. Enkel mijn pa en opa namen het geweer ter hand om te gaan jagen op wild tijdens de jachtperiode in de winter. Het waren beiden zachtaardige mannen zonder een greintje agressie of slechtheid. Ik denk niet dat het ooit in hun hoofd hebben gehaald om een geweer in te zetten om iemand te doden of te bedreigen. Niet dat ik zo’n voorstander ben van jagen en schieten – maar dat is dan weer een andere discussie.
    Ik las ooit dit – en ik denk dat het alles zegt over messen en andere wapens:
    ‘Een mes is ongevaarlijk. De man die er mee omgaat is pas gevaarlijk.’

    Geliked door 1 persoon

    • Je herkent het mes, het was ook doodgewoon.
      Van jagen wisten we niets, dat was iets voor de notabelen van het dorp. Later zagen we in Groesbeek en aan de grens dat het, net als bij jullie, heel gewoon was, er waren veel geweren in omloop maar ook daar hetzelfde: het werden geen gevechtswapens.
      Het gezegde ken ik. Mooi maar bedenkelijk dat het ook wordt gebruikt als argument door voorstanders van het bezit van wapens.

      Geliked door 1 persoon

      • Mijn voorouders waren geen notabelen hoor, gewoon echte jagers. Mijn vaders broer niet, die joeg op rokken. Ook wat.
        Die notabelen konden meestal niet schieten en jaagden omdat het bij hun stand hoorde. Dat zei mijn vader altijd. Die notabelen omringden zich tijdens de jacht graag met écht goede schutters zoals mijn pa. Even opscheppen 😁
        Een dokter uit een van de dorpen had een collectie pistolen in huis, gewoon om te hebben. Zijn verwend zoontje heeft er de opa mee overhoop geschoten omdat hij geen nieuwe brommer kreeg… Ik haat wapens. Mijn echtgenoot wilde destijds een geweer van mijn vader in huis, gewoon om te hebben, hij vond het stoer. Never nooit niet, heb ik gezegd. Ik ben heel bang van wapens. Schrik opgedaan in de baarmoeder. Nu ga ik nog iets vertellen wat echt gebeurd is…

        Toen mijn moeder zes maanden zwanger van mij was, stond mijn opa voor de lol naar buiten te mikken met zijn geweer bij het venster. Plots schoot mijn opa per ongeluk met zijn tweeloop een schot af in huis. Blijkbaar was het ding geladen zonder dat hij ervan wist. Hij schrok danig en zei ‘ik deed niks, alleen maar dit…’ en voor een tweede maal haalde hij de trekker over. Het arme schaapje in mijn moeders buik hield er gelukkig niets aan over. Dat denk ik tenminste… Dit is echt gebeurd, Wreed verhaal hé. Ik ben nog steeds heel erg bang voor harde knallen en wapens.

        Geliked door 3 people

        • Wreed verhaal, ja. Zou je in een log moeten verwerken, het zal veel lezers aanspreken.
          Ik weet niet of dit invloed heeft op een foetus, sommigen denken van wel.
          Zelf schrik ik al van een ballon die knapt.
          Wat de notabelen betreft, (pa noemde ze notabélen omdat hij het uitslovers vond) (je blijft lachen), zonder deskundige hulpen konden ze niet veel. 🙄

          Like

  2. Een zakmes, ja dat was vroeger heel gewoon. En het klopt, het had niets van doen met het idee van een wapen. Sommige jongens hadden wel een springmes, maar dat was denk ik meer om stoer te doen. Wat we met die mesjes deden… landjepik! En een punt aan een stok snijden. Daar had je op zich niks aan, speervissen met een kromme tak op rietvoorn in een troebele sloot was toen nog een uitdaging, maar bevredigend was het wel. Nu heb ik nooit meer een zakmes bij me, behalve op vakantie, mijn Zwitserse duizenddingenmesje 🙂

    Geliked door 1 persoon

    • Zwitserse messen zijn het betere werk, ook echtgenoot ging overstag.
      Je kon er van alles mee doen wat je toch al nooit deed. Gebruik jij het wel en waarvoor?
      Een gewoon zakmes bezitten is een uitgesleten gebruik maar ik weet het niet zeker. Zoons hebben er in ieder geval geen. Van andere mannen weet ik het niet.

      Geliked door 1 persoon

      • Dat is een goeie vraag, of ik dat Zwitserse wonder eigenlijk wel eens gebruik. Nou ja, soms wel. De kurketrekker, de doppenwipper, ook nog wel eens de blikopener, die verrassend goed is! Maar tegenwoordig hebben blikken allemaal van die trekdeksels met zo’n ringetje. Zelfs! Smac! Ach, dat sleuteltje…. Dat zaagje heb ik geloof ik een keer gebuikt en het pincet ook. De bankschroef dan weer niet en ook de grasmaaier tot nu toe niet. Het klopt, zo’n ding is eigenlijk flauwekul. Maar wel lekker! 🙂

        Geliked door 1 persoon

          • Zo’n Zwitsers zakmes heb ik al een paar keer cadeau gegeven aan mannen die jarig waren. Aan mijn schoonzonen en aan een broer. Het was iedere keer een schot in de roos. Ik was het ondertussen een beetje vergeten, maar een Zwitsers mes als cadeau is echt wel leuk voor mannen.

            Geliked door 1 persoon

  3. Ik vind messen als wapen ook eng, maar een zakmes heel normaal, ik heb er zelf één. Geen grote en ik gebruik hem niet vaak, het is meer als handigheidje om bij mij te hebben, je weet maar nooit.
    Regelmatig ben ik hem kwijt, ergens in een tas of jas achtergebleven…… komt ooit wel weer boven water.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik heb ook altijd geweten dat mannen een zakmes hadden. Mooiste herinnering: mijn grootvader die zijn zakmes pakte om mijn kleurpotlood te scherpen.

    Zoneke had er als kind ook eentje op zak, om kampen te maken. Ondenkbaar in deze tijd.

    Geliked door 1 persoon

    • Het mannending was een idee van vroeger.
      Inderdaad heel handig, toen we nog fietsten of wandelden hadden we er ook steevast een bij ons, man sowieso. Ik had het nooit nodig maar wilde het toch.
      Tot op het vliegveld, zie reactie bij Ans.
      Ik weet nog steeds niet wat er verkeerd was aan een zakmes in een vrouwenhandtas.

      Like

  5. Goh ja je noemt inderdaad een onderwerp op om over na te denken. Je snijdt een onderwerp aan ☺Dat was vroeger heel gewoon om te hebben inderdaad.
    Nu hoor je veel enge dingen. Dat verhaal van die jongen in Drachten die is neergestoken b.v.

    Geliked door 1 persoon

    • In de jaren waarover ik blog waren het mannen en bijna-volwassen jongens.
      De laatste paar jaar hoor je over geweld met messen door jongeren, pubers nog, een afschuwelijke rage.Het kan je haast niet ontgaan zijn, kranten en nieuwsprogramma’s hebben het regelmatig aangeroerd.🤔

      Like

  6. die Zwitserse messen waren vroeger een hebbeding, herinner ik me vaag…

    maar ik zou niet weten, wat ik waarom ik nu nog een mes op zak zou hebben.

    messen die als steekwapen kunnen gebruikt worden, mag je zelf niet in je bezit hebben

    de strenge wapenwetgeving heeft op gebied van veiligheid voor heel wat verbetering gezorgd

    Geliked door 1 persoon

  7. Een Zwitsers zakmes, ik heb er een stuk of vijf en elke broek die ik aantrek vertoont een extra bobbel waar dat ding zit. Handig voor allerlei klussen. Van flessen open maken, tot doorsnijden van broodjes. Decennia lang altijd bij me gehad. Nooit hoeven gebruiken in geval van bedreiging of zo. Maar ik ga ook de deur niet uit met het idee dat laatste te doen. Nooit gehad ook. Ik eerbiedig de tien geboden en daar heb je geen messen bij nodig. Juist zij die een mes (of pistool) meenemen gaan uit van gebruik. Krijgen zij geen respect, nemen ze het. En bij korte-lontjes-types is dat levensgevaarlijk…

    Like

  8. Oh ja, een herkenbaar verhaal over het zakmes van vroeger, mijn opa had tot zijn dood ook altijd eentje bij zich, op het laatst een zwitsers zakmes zelfs, die ligt bij mij thuis overigens. gewoon ergens in het bureau als herinnering. Maar het was niet het mes waar hij altijd alles mee deed, dat mes was al weg op het laatst, maar ook in de seventies, mijn opa schilde er zelfs appels etc. mee onderweg als we gingen roadtrippen bijv. altijd makkelijk!

    X

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.