Vergeven en vergeten

Dat werd wel gezegd na het uitpraten van ruzies.
Het leverde gemengde gevoelens op.
Naar wat ik zie is het:  vergeven maar half en vergeten nooit.
Niet dat ik vaak ruzie had, heel weinig.
Maar ik hoorde natuurlijk wel de praat achteraf van anderen, op school, kantoor, in families en buurt.  Ondanks  goedmaking bemerkte je blijvende rancune waardoor je dacht, één verkeerd woord en de ruzie brandt opnieuw los.  Denk aan  Het Familiediner.
Ook bij goedwillende mensen die met de beste bedoelingen de onmin uitpraten zie je het.
Vergeven is  mogelijk, het komt in veel gezinnen en andere groepen voor. Ook huisdieren vergeef je.
Vergeten daarentegen is een andere zaak. Bij de eerste de beste woordenwisseling laait het oud zeer weer op.
Wonderlijk, hoe wispelturig het geheugen ook is, dat oude zeer onthoudt men.
==

36 gedachten over “Vergeven en vergeten

  1. Precies wat ik vaak beweer……. vergeven is al moeilijk soms, maar vergeten gaat niet zomaar. Het vergeven hangt er vanaf wat er gebeurd is, maar bijvoorbeeld pesten….dat is gewoonlijk niet één keer, maar juist steeds opnieuw…… dat is dat geen vergissing meer, dat kan ik niet zomaar vergeven. Of als een excuus voor iets ergs veel te laat komt…….dan is vergeven ook moeilijker. En vergeten…….daar is mijn geheugen te goed voor.
    Ik heb ook niet veel problemen gehad waarbij dit een rol speelde, maar ik ben wel getreiterd door een leraar……. en die kan ik echt niet vergeven, ook al zou hij morgen (na 50 jaar!) langskomen en op zijn knieën om vergeving smeken. Hij heeft mijn leven toen zo verpest dat ik dat echt nu niet meer kan vergeven…..er is teveel gebeurd en het is te laat.

    Als het om kleinere dingen gaat kan ik wel vergeven, het kan een foutje zijn en als ze dat zelf ook inzien dan snap ik het. Maar vergeten……nee.

    Geliked door 1 persoon

      • Een vergissing, verkeerde inschatting of zoiets heb ik ook minder moeite mee dan bewust iets verkeerds doen. Maar ook de reactie achteraf…… dat maakt ook of ik het snel vergeef. En inderdaad…..gebeurt het steeds weer dan is het erger…… een keertje kan gebeuren, maar steeds opnieuw….. nee, dan is een simpel sorry niet genoeg.
        Maar ik ben over het algemeen niet haatdragend gelukkig.

        Geliked door 1 persoon

  2. Ik ben het met je eens dat vergeten moeilijk tot onmogelijk is. Waar ik mezelf wel op betrapt heb is dat ik wraak nam, soms vele jaren later, zonder me daar bewust van te zijn. Dat je achteraf denkt: waarom zei/deed ik dat nou? En dat je na wat nadenken weet: iets vergelijkbaar heeft hij/zij mij eens aangedaan. Ik schaam me daarvoor en ik heb me voorgenomen er voortaan op te letten. (Valt mee hoor, ik geloof niet dat er nog rekeningen open staan 🙂 )

    Geliked door 1 persoon

  3. Iemand die mij heel diep heeft gekwetst, dat is toch moeilijk te vergeven en vergeten. De boosheid draag je vaak je hele leven mee, ook al wil je dat niet. Wat mij betreft zijn er dingen die echt niet te vergeven of te vergeten zijn, ik denk hierbij aan een baas op het werk die mij mijn promotie ontnam en alle collega’s tegen mij opzette omdat ik niet inging op zijn stiekeme avances. Hij heeft me gemanipuleerd en in een val gelokt, me aangerand, me zelfs achtervolgd en klem gereden met de auto. Hij zei dat als ik ooit mijn mond opentrok het zijn woord tegen het mijne was. Het is bijna dertig jaar geleden, ik was een naïef onschuldig schaap. Tegen zoveel slechtheid kon ik niet op. Ik heb mijn ontslag ingediend. Ik haat die man nog steeds zo erg dat ik nog steeds fantaseer over wraak. Vergeten en vergeven? Onmogelijk.

    Geliked door 1 persoon

    • Dat is heel erg, ik voel met je mee.
      Het is zo moeilijk, het vergalt een deel van je levensplezier. Een therapeut zei om die reden dat aangifte kon helpen, het zou voldoening geven.
      Maar dat is een grote stap.Jouw woord tegen de ander, er is soms familie in het spel.

      Like

          • Ik heb ergere dingen meegemaakt, maar het kwam bij me op toen je het over vergeven had. Toen de hele ‘Me Too’ toestanden aan het licht kwamen, voelde ik mij wel opgelucht – er was (h)erkenning en ik was duidelijk niet de enige… Maar alsnog de hele zaak oprakelen, daar had ik geen zin in. Ik weet wel zeker dat er nog veel meer vrouwen zwijgen dan dat ze spreken.
            Er is ons veel onrecht aangedaan en er is nog steeds veel werk aan de winkel.

            Geliked door 1 persoon

            • Voorheen waren vrouwen net aangeschoten wild, je werd het bos in gestuurd. Instanties deden weinig of niets en bij de pastoor en sommige ouders hoefde je ook niet aan te komen.
              Je mocht al blij zijn als iemand luisterde. Me Too was goed, maar wordt niet altijd begrepen, ik blogde er al eerder over. Doodjammer.
              Ook ik rakel een zaak niet meer op, dader overleden, kinderen achterlatend. En zo.

              Geliked door 1 persoon

    • Teveel, ik geloof je. .
      Dat zijn dingen die niet gewist worden, onmogelijk.Therapie is een mogelijkheid, daar is niet iedereen positief over.Je moet maar afwachten hoe dat uitpakt, ik was er niet van onder de indruk.

      Geliked door 1 persoon

  4. Sommigen heb ik nooit kunnen vergeven. Messen in de rug, bijna oplichting, maar ook valse verhalen vertellend achter de rug om, nee, dat kan ik niet vergeten, en dus ook niet vergeven. Voor anderen geldt een ander regime. Soms weet je hoe mensen in elkaar steken, accepteer je hun gedrag en neem je het maar voor lief….

    Geliked door 1 persoon

    • Zwaar verdriet wat je is aangedaan is niet te verteren. Zoveel christen was ik niet.
      Voor de rest geldt: van de een pik je meer dan van anderen,dat is wederzijds.

      Like

  5. Ik vergeet nogal gemakkelijk. Da’s handig wat oude ruzies betreft. Sommige dingen moet men kunnen afsluiten en opbergen anders dreigt men te verzuren en vast te blijven hangen in het verleden en da’s nergens goed voor.

    Geliked door 1 persoon

  6. Vergeven ja, in de zin van niet tot in de eeuwigheid kwalijk nemen, boos blijven. Die knop kun jezelf omzetten of niet. Vergeten nee. Dat kun je niet zelf doen, dat gebeurt of het gebeurt niet. Veel andere dingen meemaken helpt, ouder worden ook. Vergeven en vergeten hen je niet veel aan. Vergeven maar niet vergeten, daar leer je van en maakt je een meer evenwichtig mens.

    Geliked door 1 persoon

  7. Stom he? Van ons mensen… 20 positieve reacties op iets, wat dan ook, en de 21ste is negatief, en die ene onthou je, die andere 20 vergeet je…

    Ik ben dat aan het keren, laat het lekker gaan. Zo ook het verleden maar ik merk inderdaad dat anderen dat vaak niet kunnen of dat het weer oplaait of zo… dus laat ik het rusten, of ik vraag hoeveel positief er ook is gezegd of vertelt… naast die ene negatieve. Of bij een ruzie, hoelang waren jullie bevriend, hoe zat het in elkaar, hoeveel mooie tijden, is het het waard om het stuk te laten gaan? Kortom… positief, het zit wel in ons, maar stom genoeg, lijkt negatief makkelijker te onthouden of zo.

    X

    Geliked door 1 persoon

    • Iets dergelijks zie je ook in roddelcircuits. De meest kwaadaardige eigenschappen van iemand worden besproken, de goede verwegen. Kennelijk niet sensationeel genoeg.☻

      Ik denk dat wat in het geheugen blijft hangen te maken heeft met de mate van geraaktheid. Hoe zwaarder beledigd, hoe sterker de houdbaarheid.
      Voer voor psychologen.

      Geliked door 1 persoon

      • Ja, dat is ook zo… maar dat zit in jezelf hoe jij ermee om gaat, waarom raakt dat wel, en het positieve niet? Ken je het liedje… het is moeilijk bescheiden te blijven? Dat is hoe we opgevoed worden ook, bang zijn voor de duvel, braaf doen wat je moet doen, en zeker niet een pluim een in je eigen kont steken, want joh… wat maakt jou nu zo geweldig ten opzichte van anderen?

        Ik snap precies wat je bedoeld, en als iemand wel positief is over zichzelf en dat ook uit, noemen we dat arrogant… en daarom! blijft dat negatieve hangen, je gaat toch niet je pluspunten opnoemen ook al zeggen andere het over jou? ga je weg? arrogant mens 😉

        Zo gaat dat, en voer voor de psychologen? Nee, het zit in ons zelf… wij moeten het zelf doen, in hoeverre je het naar buiten brengt? Dat hangt ook weer van de persoon af, ik kijk altijd, luister, observeer en blijf positief zijn naar anderen toe vooral. Wat ik zelf van mijzelf vindt, weet alleen Liefste eventueel, of anderen vragen het, en dan vertel ik wat ik wel kan. of hoe ik de dingen doe. Simpel toch? 😛 hahaha

        Geliked door 1 persoon

    • Het zal verschillen, welk ‘onrecht’ iemand als kwetsend ervaart of iets van minder belang. Sommige dingen vergeet je, anderen blijven prikken. Je ziet wel aan de reacties dat er heel wat blijft hangen eer er vergeven wordt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.