Freud

Freudiaanse verspreking


Hier een definitie
Het begrip was een poosje in de mode en de grappen waren niet van de lucht,
Op het kantoor waar ik werkte, bij een zus en broer, stapvrienden.  Flauwe lolligheden, uiteraard ook seksuele, tot het vanzelf doodbloedde
Het wordt nog steeds gebruikt, vaak  met een knipoog.
Of een verspreking werkelijk  vanuit een onbewuste wens komt?
Voor Freud een weet, hij was tenslotte de vakman.
Voor mij een vraag.
Ik kan me verspreken omdat ik met een andere taak bezig ben.
Niet goed geluisterd heb.
Verdiept bent in leeswerk.
Stuk voor stuk zaken waardoor je een ongerijmd antwoord kan geven.
‘Is het een leuk tv -programma?’  ‘Het is een stom boek. O sorry, ik bedoel….’
Een psycholoog kan dit antwoord analyseren en wellicht tot een Freudige conclusie komen.
Een gewoon, sorry, gemiddeld mens zal er niets achter zoeken.
Daar ben ik blij om, ik vergis me zo vaak dat ik serieus dacht  een soort Jekyll-en-Hyde  te zijn maar dan minder griezelig.
==