de appel valt...

De appel valt…

Champignons, ze zagen er zo mooi uit dat ik een doosje meenam en smakelijk opat.
Al etende dacht ik onwillekeurig: goed dat Moe het niet ziet.
Zij was matig in gebruik van voedsel. Van kleding, drinken, van alles eigenlijk. Ook toen het niet meer nodig was, het zal de gewoonte zijn geweest.
Ik had daar een hekel aan, noemde het bekrompen, zo arm waren we toch niet meer?
Ze verdedigde zich met verstandige woorden. Zuinig, gezond en meer van dat.
Dat raak je nooit kwijt, het zit me ingebakken bij veel aankopen: goed dat Moe het niet ziet.

Toch kon ze best uit de band springen door iets te doen wat niemand deed, althans, niet in de familie.
Een stukje echt bont kopen en op de kraag van haar mantelpak laten zetten.
Een veel te grote hoed dragen vóór het in de mode kwam.
Waardeloze maar sjieke schoenen dragen. In het huishouden….
Af en toe  -echt héééél af en toe vanwege de prijs-  op zaterdag biefstuk eten, ieder een lapje van ca 100 gram.
Een boek kopen. Van die dingen.
En toen hoorde ik haar zeggen:  als mijn vader dit eens wist.
==

 

24 gedachten over “De appel valt…

  1. Mooi stuk. Ikzelf heb lang gedacht dat we arm waren thuis want ieder dubbeltje werd omgedraaid. Later begreep ik dat er gespaard werd voor de aanschaf van een huis. Iets van die zuinigheidsgenen heb ik meegekregen, maar ik heb ook geleerd dat je niet moet wachten met geld uitgeven voor dingen die je graag hebt of wilt. Voor je het weet is het er te laat voor.

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat laatste leerden wij ook. En ook mijn ouders hadden veel over voor het eigen huis en het onderhoud ervan.
      Het is natuurlijk een ander uiterste om meteen al je geld uit te geven, iets wat mijn moeder absoluut niet wilde hebben.☻.

      Geliked door 1 persoon

  2. Prachtig stukje. Leuk om te lezen hoe je moeder zichzelf dan toch op originele wijze in de watten legde. Ook ik herken het gedrag. Mijn moeder had het ook, maar dat moest wel met zo’n groot gezin. Ik verwen mijzelf ook op tijd met zaken die een ander verspilling zou noemen – maar niet mijn moeder – die gunde ons altijd alles als het kon, zowel materieel maar vooral ook emotioneel.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ja, dat begrip vond ik wonderlijk. Degelijke huisvrouw, spinazie wassend tot het laatste blaadje, kousen stoppen. Maar het prachtig vinden als we iets mooi deden. Niet te vaak natuurlijk. 🙂

      Geliked door 1 persoon

  3. Mijn moeder gaf nooit iets voor haarzelf uit. Toen de kinderen de deur uit waren, mocht ze eindelijk. Ze kocht kleding en schoenen voor een prikkie, dat dan weer wel. Maar eindelijk was zij aan de beurt.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik denk het nog steeds maar vertik het om er rekening mee te houden. Nu niet dat ik het geld over de balk gooi, zoveel pensioen heb ik nu ook weer niet, al heb ik soms gewetensbezwaren als ik voor mezelf iets koop dat ja als luxe kan bestempelen, zoals een ring of een t-shirt met een bedrukking …

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat lees ik ook. Het is begrijpelijk, mensen houden geld over met thuisblijven, daarvan doen ze andere dingen. Het is ook verleidelijk, Internet biedt veel en maakt het je gemakkelijk.

      Geliked door 1 persoon

  5. Ik stam uit een gezin waarin krekelgedrag eerder voor kwam dan mierenimitaties. De na-oorlogse situatie was niet die van rijkdom, maar een zoektocht naar voldoende comfort. In mijn verhaal over kamperen kwam dat al voorbij. Mijn moeder was van de hotels in vakanties, genoot enorm van nieuwe jurken en schoenen, kon graag uitgaan en mijn leasepa volgde haar daarin. Wij kinderen werden ‘kort gehouden’, moesten leren omgaan met geld. Ik zelf ben niet zuinig, wel voorzichtig. Pas als iets echt niet meer zonder vervanging kan investeer ik er in. Of als er een economisch voordeel uit te behalen valt. Zoals isolatie die zorgt voor lagere energienota’s. Maar ik kan me ook echt verwennen met iets moois als het geld voorhanden is. Er voor lenen zal ik overigens nooit. En nooit gedaan ook…

    Geliked door 1 persoon

  6. Ik ben van 57 en een latere babyboomer, mijn moeder was ook erg zuinig in van alles.
    Maar onze ouders deden ook veel zelf in het huishouden en kleding werd hersteld en aangepast voor een nieuwe look.
    Maar eten niet, honger mocht niet meer.
    Nou biefstuk met rijst of witbrood het was een feest.
    Mooie herinneringen van je Bertie, ik droom even verder. Hans

    Geliked door 1 persoon

  7. Mooie herinneringen zijn dat. Ik heb juist heel erg van mn oma meegekregen wel te genieten maar absoluut geen eten weggooien. M’n vader heeft me een keer flink boos gekregen omdat hij de kapotte crackers in de vuilnisbak gooide. De keer erna gaf hij de kapotte aan mij.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.