Maria

In de RK kerk staat gegarandeerd ergens een Mariabeeld , soms met kind.
Ook op school vond je er minstens een paar en bij menig gelovige stond ze te kijk op kasten,  consoles,  in nissen, soms omhangen met een rozenkrans.
Wij hadden er een zonder kind maar met geheven hand, de ander op haar hart. Op het dressoir. Een crème-gouden-hemelsblauwe heilige Maria met een zedig gezicht en weggesleten neus.
Natuurlijk hingen er  een paar rozenkransen aan. Vaak kwam daar een armbandje bij, elastiekjes, dun sjaaltje, wat iemand maar even kwijt wilde. Een van de broers maakt er een sport van, hij kon van een afstandje precies een touwtje om haar nek werpen.
Tot iemand er mijn vaders hoed overheen hing.
Dat ging onze moeder te ver.
Toen heeft ze Maria opgepakt en in honderd stukken laten vallen.
‘Per ongeluk,’  zei ze opgeruimd.
==